ΤΟ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΒΡΕΦΩΝ ΕΞΑΠΛΩΘΗΚΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Δεν ήταν δυνατό να υστερήσει η Κύπρος από την διάδοση της παράνομης εμπορίας βρεφών στο νησί

Το υψηλότερο εισοδηματικό, κατά κεφαλή εισόδημα των Κυπρίων, που μέχρι τώρα φαίνεται  πως ευημερούν σε σχέση με την Ελλάδα,  ο ''παρθένος'' χώρος δράσης, έστρεψε την προσοχή των μαφιόζων διακινητών  λευκής σάρκας των Βαλκανίων και εκεί. Εκεί που οι τιμές είναι σαφώς υψηλότερες. Δες τε  τι σκαρφίζονται οι παράνομοι του εμπορίου της ντροπής για να ''ξεπλένουν΄΄ εκεί το βρώμικο τους χρήμα. Εκμεταλευόμενοι την ανάγκη των απελπισμένων αγοραστών ν' αποκτήσουν ένα παιδάκι και  την απόγνωση των φτωχών μανάδων που το κύκλωμα τις αναγκάζει να πουλάνε τα ίδια τους τα σπλάχνα για λίγα ευρώ. Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που οι διωκτικές αρχές ανακαλύπτουν εμπόριο βρεφών στην Κύπρο. Έγινε και πέρισυ όταν δεν τα ''βρήκαν'' στα λεφτά μάνα και κλινικάρχης.

Οι ίδιοι οι Κύπριοι λένε χαριτολογώντας πως μαζί με τις υπεράρυθμες υιοθεσίες της Ρουμανίας, τώρα σε  moratorium, ( απαγορεύτηκαν λόγω των σκανδάλων), προβλέπεται πως σε λίγα χρόνια οι Κύπριοι δεν θα ναι πια οι σκουρόχρωμοι άνθρωποι που ξέραμε.  

Κάτι προς Μολδαβοβαλκάνιοι. Ξανθοί και γαλανοπρασινομάτηδες. Να δούμε τι θα κάνουν τότε οι Κυπριακές αρχές που δηλώνουν ανεπαρκείς και αναποτελεσματικές ν 'αντιμετωπίσουν το ολοένα αυξανόμενο πρόβλημα, λόγω του απορρήτου και του ευαίσθητου των υιοθεσιών, όταν τα Βαλκανόπουλα μεγαλώσουν! Τότε που θα ζητάν να βρουν τις μάνες τους και πολύ πιθανόν και τα δικαιώματα τους οι  κάθε λογής Βόρειες που τώρα εξαναγκάζονται να τα δώσουν για υιοθεσία! Κύριος είδε κάτω από ποιές συνθήκες και απειλές σύρρονται να το κάνουν παγιδευμένες και όμηρες των κυκλωμάτων και κλειδωμένες σε σπίτια! Τροφή για σκέψη.

Γιατί το πρόβλημα το αντιμετωπίζεις στην αρχή του. Γειά στο στόμα σου Ιπποκράτη: αειν προλαμβάνειν  η θεραπεύειν.

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

 

Λευκωσία: Συγκλονιστικές καταγγελίες για εμπορία βρεφών

 Πηγή: Tromaktiko

Μια νέα μορφή εμπορίας προσώπων, αυτήν της εμπορίας εγκύων αλλοδαπών γυναικών με στόχο την τεκνοποίηση και ακολούθως την παραχώρηση των βρεφών αυτών σε...
οικογένειες που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν, διερευνούν οι αρμόδιες υπηρεσίες της Αστυνομίας, όπως αναφέρθηκε σήμερα στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Βουλής.
Η Επιτροπή εξέτασε το θέμα της εφαρμογής του σχεδίου Δράσης για την καταπολέμηση της εμπορίας προσώπων και τη σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκων, καθώς και τα πιθανά προβλήματα και κενά που παρουσιάζονται στην προσπάθεια εφαρμογής του σχεδίου.
''Μας έχει αναφερθεί από την Ρίτα Σούπερμαν (Υπεύθυνη Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων) ότι κάποιες αλλοδαπές που μένουν έγκυες, υπήρχαν περιπτώσεις που κάποιοι τις έβαλαν σε σπίτια, γέννησαν και το μωρό τους δόθηκε για υιοθεσία'', ανέφερε στις δηλώσεις του μετά το πέρας της συνεδρίας ο Πρόεδρος της Επιτροπής Σοφοκλής Φυττής.
Διευκρίνισε ότι πρόκειται για περιορισμένες υποθέσεις, ίσως τρεις ή τέσσερις, προσθέτοντας όμως ότι δεν μπορεί να εξιχνιαστούν οι υποθέσεις διότι τηρήθηκε ο νόμος περί υιοθεσιών. ''Αλλά θεωρούν (η Αστυνομία) ότι υπάρχει κάτι το ύποπτο'', συμπλήρωσε.
Ο κ. Φυττής πρόσθεσε ότι για αυτό ακριβώς το λόγο υπάρχει προβληματισμός και ζητήθηκαν περαιτέρω στοιχεία από την Αστυνομία, τα οποία θα παρουσιαστούν την ερχόμενη εβδομάδα.
Διατύπωσε εξάλλου ανησυχία για τα νέα στοιχεία που ήρθαν στη δημοσιότητα μετά την τελευταία επιχείρηση της Αστυνομίας στη Λευκωσία για καταπολέμηση της πορνείας, καθώς, όπως ανέφερε, διαψεύδεται η εντύπωση που είχε αποκομίσει η Επιτροπή ότι σημειώθηκε πρόοδος στην αντιμετώπιση και καταπολέμηση της εμπορίας προσώπων.
Ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, Πανίκκος Σταυριανός ανέφερε ότι ''κάποιοι εκμεταλλευόμενοι έγκυες γυναίκες από άλλες χώρες τις οδηγούν σε διαμερίσματα και τις συντηρούν μέχρι να γεννήσουν και το παιδί δίνεται για υιοθεσία''.
Πρόσθεσε ότι απαιτείται διερεύνηση αυτών των υποθέσεων από τις διωκτικές αρχές, ώστε να μπορέσει να διαπιστωθεί ο τρόπος με τον οποίο μένουν έγκυες και όλες τις πτυχές αυτών των υποθέσεων. Είπε τέλος ότι η πρώτιστη αιτία για τη δημιουργία προβλημάτων εμπορίας είναι η έλλειψη προσωπικού στα διάφορα τμήματα.
Από την πλευρά της, η βουλευτής του ΔΗΣΥ, Στέλλα Κυριακίδου αναφέρθηκε στην αποκάλυψη κυκλώματος εμπορίας προσώπων και στη σύλληψη Αστυνομικού, λέγοντας πως ''αυτό μας δείχνει ότι πραγματικά παρ' όλες τις προσπάθειες που γίνονται τολμώ να πω ότι έχουμε μόνο να αντιμετωπίσουμε μόνη τη μύτη του παγόβουνου''.
Είπε ότι υπάρχουν στοιχεία, σύμφωνα με τις οποία αλλοδαπές έγκυες γυναίκες, οι οποίες δεν είναι σε θέση να κρατήσουν τα παιδιά τους, όταν διαπιστωθεί ότι είναι έγκυες, μένουν σε διαμερίσματα, φιλοξενούνται εκεί ή τις κρατούν εκεί μέχρι να γεννήσουν τα παιδιά τα οποία μετά δίδονται κατευθείαν - και δεν ξέρω με ποιες διαδικασίες - για υιοθεσία.
''Εστω και εάν είναι ελάχιστες αυτές οι υποθέσεις αυτή είναι η αρχή ενός

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΘΡΑΣΣΟΣ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΚΛΟΠΗΣ ΒΡΕΦΟΥΣ ΣΕ ΚΛΙΝΙΚΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΟΝ ΜΑΗ ΤΟΥ 2011

Kαι νομίσαμε πως τελειώσαμε πια μ΄αυτά!!!!! Έδρασε άραγε μόνη της η τσιγγάνα, γιατί τσιγγάνα ήταν σύμφωνα με πληροφορίες η είχε συνεργούς από μέσα;; Λίγο απίθανο να έδρασε από μόνη της!

Και γιατί παρακαλώ η κλινική δεν έχει security;; Και ποιά κλινική ήταν αυτή;; Δεν πρέπει να γνωρίζουν οι υποψήφιοι γονείς που εμπιστεύονται τα νεογέννητα παιδιά τους;;

Τό ίδιο περιστατικό δεν έγινε και πέρυσι με το Έλενα Αθηνών;; Έκει το μωράκι κλάπηκε αλλά τελικά το βρήκαν. Η απαγωγέας, λέει είχε ''ψυχολογικά προβλήματα''. Ακόμη όμως δεν μάθαμε πώς κατάφερε να κλέψει το μωρό! Χωρίς βοήθεια και καθοδήγηση από μέσα είναι πολύ δύσκολο. Τα ίδια κι εδώ στην κλινική της Θεσσαλονίκης. Πόσο εύκολο είναι τελικά να κλέψεις ένα μωρό;;; Τροφή για σκέψεις!!! Εφιαλτικές σκέψεις!!!!

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Σοκ σε κλινική της Θεσσαλονίκης. Επιχείρησαν να αρπάξουν βρέφος!

Συναγερμός σήμανε σε κεντρική ιδιωτική μαιευτική κλινική στη Θεσσαλονίκη. Νεαρή γυναίκα επιχείρησε να...

...αρπάξει βρέφος και είχε μάλιστα το θράσος να κάνει ερωτήσεις στο προσωπικό της κλινικής, σχετικά με το χώρο όπου βρίσκονται τα νεογνά.
Το περιστατικό που σκόρπισε πανικό και τρόμο στους γονείς των νεογνών, εκτυλίχθηκε νωρίς το πρωί.
Νεαρή αθίγγανη προσπάθησε να "εισβάλλει" στην αίθουσα των νεογνών. Είχε μάλιστα κατατρώσει και σχέδιο. Έκανε αρχικά ερωτήσεις στο προσωπικό της κλινικής για το πώς μπορεί να φτάσει στα νεογνά και ισχυρίστηκε κατόπιν πως συγγενικό της πρόσωπο μόλις είχε γεννήσει και ήθελε να δει το μωρό.
Οι ερωτήσεις όμως αυτές κίνησαν τις υποψίες του προσωπικού της κλινικής και αμέσως ειδοποιήθηκε η ασφάλεια του κτιρίου. Η γυναίκα αδυνατούσε να δώσει εξηγήσεις και ειδοποιήθηκε και η αστυνομία. Αποτρεπτικό για το σχέδιο της νεαρής αθίγγανης να αρπάξει βρέφος ήταν και το γεγονός πως η κλινική διαθέτει σύγχρονο σύστημα ασφάλειας, που δεν επιτρέπει την πρόσβαση σε κανέναν, εάν δεν κατέχει προσωπικούς κωδικούς.
Οι αρχές εκτιμούν πως η δράστης κατ' επανάληψη βρέθηκε στους χώρους της κλινικής, αφού γνώριζε καλά τα κατατόπια, ενώ σε κάποιους είναι γνώριμο και το πρόσωπό της. Η αστυνομία ερευνά την υπόθεση για να εξακριβωθεί εάν η γυναίκα εμπλέκεται σε κύκλωμα εμπορίας βρεφών. 

Πηγή:

 http://www.thestival.gr/police/item/661-exclusive-shock-clinic-in-thessaloniki-attempted-to-snatch-baby

Αναρτήθηκε 01 Μαΐου 2011 στις 18:24

ΣΠΕΙΡΑ ΜΕ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥΛΑΓΕ ΒΡΕΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Ποτέ δεν πρόκειται να σταματήσει το εμπόριο αυτό της  ντροπής. Η ζήτηση είναι μεγάλη, τα κέρδη πολλά και δικαιολογούν τον κίνδυνο και το ρίσκο. Το εμπόριο βρεφών δεν σταμάτησε ποτέ απλά μεταλλάχθηκε, αναπροσαρμόστηκε και διεύρηνε τις ''αγορές'' προς τις γειτονικές μας χώρες.

Ήταν φυσικό αφού η μέθοδος πέθανε το παιδί σας δεν σας το δείχνουμε και δεν σας το δίνουμε για ταφή που εφαρμόζονταν στα νοσοκομεία και τις κλινικές της χώρας, ''βρώμισε'' πια. 

Χάρις στις προσπάθειες και τον αγώνα μιας και μόνο γυναίκας που τόλμησε να ξεσκεπάσει αυτές τις κακουργηματικές, πανάθλιες πράξεις. Τις αρπαγές βρεφών από τα ορφανοτροφεία και τα νοσοκομεία της χώρας τα Ελληνόπουλα γλύτωσαν. Το εμπόριο βρεφών όμως δεν σταμάτησε! Απλά βρήκε άλλους τρόπους,  μέσα  και αγορές για να επικρατήσει και πάλι. Γεια σου Ιφιγένεια άς είναι ευλογημένος ο αγώνας σου!

Πώς πουλούσε τα μωράκια η σπείρα

Ετσι πωλούσε παιδάκια η πολυπληθής εγκληματική οργάνωση που εμπορευόταν βρέφη από τη γειτονική Βουλγαρία για άτεκνα ζευγάρια στη χώρα μας! 
Η «Espresso» φέρνει σήμερα στο φως καρέ-καρέ τη δράση της συμμορίας, στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιζε ένας 50χρονος φανοποιός από τη Λαμία. Εγκέφαλος της ομάδας φέρεται ότι είναι ένας 36χρονος Βούλγαρος μαζί με τη γυναίκα του, ο 20χρονος γιος της τελευταίας από τον πρώτο της γάμο, ενώ μια ομοεθνής τους δικηγόρος των Αθηνών, παντρεμένη με Ελληνα, φέρεται ότι νομιμοποιούσε τις παράνομες υιοθεσίες.
Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα κυκλώματα εμπορίας βρεφών που εξαρθρώθηκαν στη χώρα μας, μετά από συντονισμένη και πολύμηνη επιχείρηση των αστυνομικών και εισαγγελικών αρχών της Ελλάδας και της Βουλγαρίας. Εις βάρος τους χθες ο αρμόδιος εισαγγελέας Αθηνών άσκησε ποινική δίωξη για τα κακουργήματα της «συγκρότησης και ένταξης σε εγκληματική οργάνωση με σκοπό το οικονομικό όφελος», της «αρπαγής ανηλίκου από κερδοσκοπία κατά συναυτουργία», της «αρπαγής με σκοπό τον εξαναγκασμό κατά συναυτουργία», της «μεσολάβησης σε υιοθεσία προς αθέμιτο όφελος, κατ’ επάγγελμα» καθώς και της «μεσιτείας στη διαδικασία απόκτησης τέκνου μέσω παρένθετης μητρότητας». Στη συνέχεια οι οκτώ κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν στην 7η τακτική ανακρίτρια για να απολογηθούν.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, οι αστυνομικές αρχές της χώρας μας λαμβάνουν σήμα της Ιντερπόλ και του αστυνομικού συνδέσμου της Ελλάδας στη Βουλγαρία, πληροφορίες και αίτημα των αρχών της γειτονικής χώρας για σύσταση ειδική ομάδας προκειμένου να εξαρθρωθεί εγκληματική οργάνωση εμπορίας βρεφών. Τα ηγετικά μέλη της οργάνωσης, ένα ζευγάρι βουλγαρικής καταγωγής μαζί με τον 20χρονο γιο της γυναίκας που ζουν στη Φθιώτιδα, με τη βοήθεια συνεργών τους που βρίσκονταν στη χώρα τους, ααλλά και στην Ελλάδα, εντόπιζαν φτωχές Βουλγάρες που διένυαν τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης τους. Εκμεταλλευόμενοι από τη μια τη δεινή οικονομική τους κατάσταση και από την άλλη τον διακαή πόθο άτεκνων ζευγαριών Ελλήνων, έπειθαν τις εγκύους -με οικονομικά ανταλλάγματα- να της μεταφέρουν συνοδεία τους στην Ελλάδα, όπου γεννούσαν σε ελληνικά κρατικά νοσοκομεία και στη συνέχεια έδιναν τα παιδιά τους για υιοθεσία στις ελληνικές οικογένειες που είχαν εντοπίσει.
Τα ηγετικά μέλη της οργάνωσης είχαν «στρατολογήσει» μέσα σε ελάχιστους μήνες δεκάδες γυναίκες από τη Βουλγαρία με σκοπό την εμπορία των βρεφών τους, τις περισσότερες από τις οποίες είχε μεταφέρει με το αυτοκίνητό του στην Ελλάδα ο 50χρονος φανοποιός που συζούσε με μια νεαρή Βουλγάρα, αδερφή του ηγετικού πυρήνα της οργάνωσης. Με τον ερχομό των εγκύων στην Ελλάδα, η σύντροφος του φανοποιού μαζί με μια 24χρονη ομοεθνή της φρόντιζαν για την εγκατάσταση και τη φύλαξή τους, τις συνόδευαν σε δημόσια νοσοκομεία και σε διάφορες υπηρεσίες, ώστε να διεκπεραιώνονται έγγραφα που έπρεπε να συνταχθούν κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά τους τοκετούς. Τις νομικές διαδικασίες είχε αναλάβει μια 40χρονη δικηγόρος Αθηνών, βουλγαρικής καταγωγής, η οποία αναλάμβανε να «τροφοδοτεί» το κύκλωμα με υποψήφιους για τις υιοθεσίες θετούς γονείς και να επιλύει δικονομικά προβλήματα προκειμένου να τελεστούν οι υιοθεσίες από τα ελληνικά Διοικητικά Πρωτοδικεία.Η αξιοποίηση των στοιχείων από Βουλγαρία
Τα στοιχεία που έδωσαν οι αστυνομικές αρχές της Βουλγαρίας αξιοποιήθηκαν δεόντως από τους άνδρες της Υποδιεύθυνσης Οργανωμένου Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής και του τμήματος Καταπολέμησης Εμπορίας Ανθρώπων, όπου μετά από ενδελεχή έρευνα αποδείχθηκε ότι τουλάχιστον έξι γυναίκες από τη Βουλγαρία δήλωσαν τα βρέφη τους σε ληξιαρχεία του Βόλου και της Λαμίας, ενώ άλλες δεκαέξι Βουλγάρες γέννησαν σε διάφορα νοσοκομεία της χώρας καθώς και τρεις υιοθεσίες τελέστηκαν στα Πρωτοδικεία Σερρών και Θεσσαλονίκης.
Πριν από τον εντοπισμό και τη σύλληψη των δραστών πραγματοποιήθηκαν συντονιστικές συναντήσεις στη Σόφια, στη Βάρνα Βουλγαρίας και στην έδρα της Eurojust, στη Χάγη της Ολλανδίας, στις οποίες συμμετείχαν Ελληνες και Βούλγαροι εισαγγελείς και αξιωματικοί, όπου καθορίστηκε ο τρόπος πραγματοποίησης της ταυτόχρονης επιχείρησης και στις δύο χώρες, για την πλήρη εξάρθρωση του κυκλώματος της εγκληματικής οργάνωσης.

Η παρένθετη μητέρα που το μετάνιωσε
Μια παρένθετη μητέρα από τη Βουλγαρία, που την Πρωτοχρονιά γέννησε στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας ένα κοριτσάκι, μίλησε ενόρκως στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα πριν από λίγες μέρες σε Ελληνες αξιωματικούς για τη δράση του κυκλώματος. 
Η γυναίκα μετά τη γέννα μετάνιωσε και αρνήθηκε να παραδώσει το μωρό στα μέλη του κυκλώματος. Τρεις από τους κατηγορουμένους αντέδρασαν και εκείνη κατόρθωσε να διαφύγει στην πατρίδα της, χωρίς το μωρό της, το οποίο κρατήθηκε διά της βίας από τον 36χρονο εγκέφαλο της σπείρας ως μέσον πίεσης για την επιστροφή της.
Προχθές, κατά τη διάρκεια της ταυτόχρονης επιχείρησης στην Αθήνα, στη Λαμία και τις πόλεις Βάρνα, Μπουργκάς και Γιαμπόλ της Βουλγαρίας, οι Ελληνες αστυνομικοί εντόπισαν σε ισόγειο διαμέρισμα της οδού Ησαΐα στη Λαμία τον εγκέφαλο της οργάνωσης μαζί με την κουνιάδα του, να έχουν το νεογέννητο κοριτσάκι της, το οποίο είχαν βουτήξει προκειμένου να το πουλήσουν σε άτεκνο ζευγάρι στη χώρα μας.

Πηγή:  
madata.gr
Αναρτήθηκε στο Τρομακτικό, από ΑΛΦΑ ΝΕΑ Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011, 18:55 

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΥΙΟΘΕΣΙΩΝ ΕΧΕΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

Να μην παραπονιόμαστε λοιπόν και μην νομίζουμε πως έχουμε την ''πρωτειά''! Πρόκειται για Διεθνές φαινόμενο. Στην Ισπανία του Φράνκο διαπιστώθηκε για πολλές δεκαετίες  πως το ''σύστημα'' κατάπινε τα παιδάκια αριστερών, κομμουνιστικών οικογενειών.

Απίστευτα προγκρόμ! Αληθινές γενοκτονίες σε βάρος ανίσχυρων, φτωχών ανυπεράσπιστων ανθρώπων που είχαν την ατυχία να έχουν διαφορετικές ιδέες και αντιλήψεις από το  διδακτορικό, φασιστικό σύστημα του άλλοτε πανίσχυρου Δικτάτορα.

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις για επιχείρηση εμπορίας βρεφών κατά τη δικτατορία του Φράνκο!

300.000 παιδιά απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους αμέσως μετά τη γέννησή τους και… δόθηκαν σε ζευγάρια που συνήθως πλήρωναν για να τα υιοθετήσουν.
Οι καταγγελίες προέρχονται από την ισπανική οργάνωση Εθνική Ένωση Ατόμων που Επηρεάστηκαν από τις Παράνομες Υιοθεσίες (Anadir). Ο δικηγόρος της, Ενρίκε Βίλα που ζήτησε από τον γενικό εισαγγελέα της Ισπανίας, Καντίδο Κόντε-Πουμπίδο να ερευνήσει την πώληση 261 παιδιών κατά τη περίοδο του καθεστώτος του Φράνκο.
Οι παράνομες υιοθεσίες ξεκίνησαν αμέσως μετά τη νίκη του στρατηγού Φρανθίσκο Φράνκο στον Εμφύλιο του 1936-9. Εκείνη την εποχή τα παιδιά που γεννιούνταν από πολιτικές κρατούμενες απομακρύνονταν αμέσως από τις μητέρες τους.
Η πρακτική αυτή επεκτάθηκε ευρέως κατά τη δικτατορία του Φράνκο (1939-75) και ενδέχεται να συνεχίστηκε μέχρι και τη δεκαετία του 1990, είπε ο Βίλα. Οι περισσότερες υιοθεσίες πάντως έγιναν κατά την εικοσαετία 1950-70.

Οι μητέρες πληροφορούνταν ότι τα παιδιά τους είχαν πεθάνει. Το δίκτυο έβρισε «αγοραστές» που έγραφαν τα βρέφη στο ληξιαρχείο και συχνά η γυναίκα που επρόκειτο να υιοθετήσει προσποιείτο ότι ήταν έγκυος.
Η Anadir κατέθεσε στον εισαγγελέα στοιχεία όπως πλαστά πιστοποιητικά γέννησης, αποτελέσματα εξετάσεων DNA και μαρτυρίες ανθρώπων, μεταξύ των οποίων και άτομα που είχαν αγοράσει παιδιά. Η Ένωση δέχεται συνεχώς καταγγελίες από ανθρώπους που υποπτεύονται ή έχουν ανακαλύψει ότι τους είχαν «κλέψει» από τους βιολογικούς γονείς τους, σύμφωνα με την εφημερίδα El Mundo.
Υπάρχουν επίσης γονείς που πίστευαν ότι το παιδί τους είχε πεθάνει και σήμερα υποπτεύονται ότι μπορεί να είναι ζωντανό.

Η Anadir ζητά από την κυβέρνηση να συστήσει μια βάση δεδομένων DNA ώστε γονείς και παιδιά να μπορέσουν να εντοπίσουν ο ένας τον άλλο.

Αναρτήθηκε στο Τρομακτικό, από 24 ώρες Ειδήσεις - www.Enimerwsi24.com Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011, 15:50

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΒΡΕΦΟΥΣ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΣΕΚΟΥΡΑ

 Ποτέ δεν πίστεψε η Μαρία πως το αγοράκι της που είπαν πως πέθανε σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης είναι νεκρό!  Ένωσε και αυτή την δική  της φωνή ανάμεσα από χιλιάδες άλλες  μάννες που ψάχνουν τα αγνοούμενα παιδιά τους και αναζητά και αυτή το δικό της  βλαστάρι.

Με κάθε τρόπο και μέσον. Ένα παιδί που δεν ξέχασε ποτέ και το χει για πάντα κλεισμένο στην καρδιά της. Ελπίζει πως θα το βρει και κάνει τα πάντα γι' αυτό. Ως το τέλος της ζωής της θα το αναζητά! Καμμιά θυσία δεν είναι ποτέ αρκετή για την αγάπη της μάννας.

Πόσα μπορεί να ναι τελικά τα βρέφη που χάθηκαν από τα νοσοκομεία και τις κλινικές κάτω από αδιαφανείς, θολές διαδικασίες;; Βρέφη που δεν είχαν καν την ευκαιρία να δουν οι γονείς και να παραλάβουν για ταφή! Να τα θρηνήσουν, και να τους πουν σαν οικογένεια το τελευταίο αντίο! Πόσες μπορεί να ναι οι σκηνοθετημένες εξαφανίσεις βρεφών στο σύνολο τους;;
Αυτό δεν θα μπορέσει κανείς να το πει ποτέ! Μόνο τα ίδια τα παιδιά που ευτυχώς τα τελευταία χρόνια κάνουν και αυτά προσπάθειες να βρουν τους γονείς τους, με ελάχιστες προφορικές πληροφορίες, και μοναδικό έγγραφο ''πιστοποίησης'' της ύπαρξής τους ένα πλαστό πιστοποιητικό ''εικονικής'' γέννησης.
Οι διαβόητες πλέον εικονικές γεννήσεις. Και όμως υπάρχουν παιδιά που δεν θα ξεκινήσουν ποτέ την διαδικασία της έρευνας γιατί απλά δεν γνωρίζουν πως  είναι ''υιοθετημένα''!
Οι πραγματικοί γονείς  γνωρίζουν την αδυναμία τους αυτή και καταβάλλουν κάθε προσπάθεια να έλθουν οι ίδιοι σε επαφή μαζι τους.  Προσπάθειες υπεράνθρωπες, που όμως έχουν αποδώσει για πολλούς!

Εικονικές γεννήσεις η ''οιωνεί υιοθεσίες'' ο εφιάλτης στον χώρο της νόμιμης υιοθεσίας! Ο εφιάλτης για τις μάννες που ψάχνουν απεγνωσμένα, τα αγνοούμενα παιδιά τους!
Το αντίπαλο δέος για τα ιδρύματα που είναι υπεύθυνα για τις υιοθεσίες. Μήπως είναι αυτός και ο κύριος λόγος που τα ιδρύματα δεν έχουν πια βρέφη για υιοθεσίες;;  Γιατί ''υιοθετημένα'' υπάρχουν όμως υιοθεσίες δεν γίνονται! Η ''πίτα'' δυστυχώς έχει  ''μοιραστεί'' κι εδώ, από καιρό! Επίορκοι γιατροί και κλινικές, σ' όλη την χώρα, έχουν υποκαταστήσει τον χώρο που κάποτε ήταν αυτεπάγγελτα και αυτονόητα υπεύθυνα και αρμόδια τα ορφανοτροφεία.


Η ιστορία που ακολουθεί δεν είναι η μόνη αλλά είναι από τις πολύ αντιπροσωπευτικές ανάμεσα από τις χιλιάδες που έχουν καταγραφεί έως τώρα.

                                                    Η  ιστορία μας

                                         
                                                          Οι γονείς

                                                         

Η Μαρία Τσεκούρα γέννησε στις 22/8/1979 στο μαιευτήριο της Κοζάνης ένα υγιέστατο αγοράκι. 
Ο γιατρός είχε συστήσει, τότε για καθαρά προληπτικούς λόγους, να μεταφερθεί στο Αγίας Σοφίας της Θεσσαλονίκης. 'Ομως η χαρά του πιο ευτυχισμένου γεγονότος στην ζωή μιας μητέρας, η  γέννηση του παιδιού της δεν κράτησε πολύ. Τριάντα ώρες μετά τους ανακοίνωσαν τον θάνατό του. Σ' έρευνα που έγινε στο ληξιαρχείο Θεσσαλονίκης δεν βρέθηκε ο θάνατος του παιδιού, άν και το νοσοκομείο είχε την υποχρέωση να το δηλώσει.
Για χρόνια η σκιά του ύποπτου αυτού θανάτου επισκίαζε την γαλήνη και την ηρεμία της οικογένειας Τσεκούρα. Κανείς δεν πίστεψε, και μέχρι τώρα κανείς δεν πιστεύει, πως το αγοράκι αυτό είναι νεκρό. 

                                
                                     Γιώτα Τσεκούρα: η μια από τις αδελφές

 Στα χρόνια που πέρασαν και μέχρι σήμερα, οι δυο γονείς αλλά και οι δυο κόρες του ζεύγους, κάνουν τα πάντα για να βρουν τι πραγματικά έχει συμβεί.
Είναι τόσα πολλά τα κενά της υπόθεσης, που κάθε αμφοβολία είναι απόλυτα δικαιολογημένη.
Έχουν άραγε πέσει θύματα παράνομης εμπορίας βρεφών όπως και τόσοι άλλοι;;
Είναι δυνατόν και το δικό τους αγοράκι να έχει υιοθετηθεί παράνομα;;
Πόσες πολλές απορίες και ερωτήματα που χρειάζονται απαντήσεις!
Τα στοιχεία που έχουν πολύ λίγα αλλά η ελπίδα και η πίστη τους μεγάλες και κάνουν ότι μπορούν ν' ανοίξουν νέους δρόμους στις έρευνες τους.
 Καταχωρούν παντού την αίτηση αναζήτησης του βρέφους που ''χάθηκε''!  Έχουν προσλάβει δικηγόρο για να συνεχίσει τις έρευνες εκεί που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση! 
Ρωτούν και ψάχνουν παντού.
Είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουν το θέμα να ξεχαστεί και να διαγραφεί από την ζωή τους άν δεν πάρουν τις απαντήσεις που χρειάζονται. Αυτές που δικαιούνται να γνωρίζουν.
Αφήνουν τα ''χνάρια'' τους παντού μήπως και το ίδιο το παιδί τους αναζητήσει.
 Στον αγώνα σύσσωμες και οι δυο αδελφούλες του αγνοούμενου βρέφους! Χρησιμοποιούν τις νέες τεχνολογίες του Ιnternet  και αφήνουν μηνύματα παντού.
Δίνουν κουράγιο στους γονείς τους πως δεν θ' αφήσουν το θέμα να ''περάσει΄΄  έτσι.
Η Μαρία, η μάνα του παιδιού με τα λίγα οικονομικά μέσα που διαθέτει και τις ελάχιστες άλλες δυνατότητες δηλώνει αποφασισμένη να μην εγκαταλείψει ποτέ τον αγώνα της να βρει το παιδί της.

                                    Οι γονείς Δημήτρης και Μαρία σήμερα

Προσπάθειες να ευαισθητοποιήσει τους εισαγγελείς σωρό. Πιστεύει πως από εκεί εξαρτάται να πάρει τις απαντήσεις που χρειάζονται. Μέσω της νόμιμης οδού, της Δικαιοσύνης! Γι αυτό και προσέλαβε και δικηγόρο. 
''Θ' αγωνιστώ με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο, στην έρευνα μου'' λέει και ξαναλέει η μάνα. ''Την δύναμη και την απόφαση της μάνας δεν μπορεί κανείς να την παραγκωνίσει στο δίκαιο και το σωστό.''
''Θα την βρω την ''άκρη''. Δε  θ' αφήσω το παιδί μου, όπου  κι άν ζει, να πιστεύει πως το πούλησε η ίδια του η μάνα. Τα πιο πολλά υιοθετημένα παιδιά αυτό πιστεύουν γι' αυτό δεν θέλουν να ψάξουν.''
''Είναι τόσα πολλά παιδιά που έψαξαν και βρήκαν, μόνα τους τους γονείς τους, λέει η Μαρία μακάρι να κάνει το ίδιο και αυτό.''
''Ελπίζω να την δει αυτή την αναζήτηση όμως δεν είναι το μόνο που θα κάνω για να βοηθήσω το παιδί μου να μας βρει.''
''Σύντομα ο δικηγόρος μας θα φέρει τα στοιχεία που απαιτούνται για να ξεκινήσω πιο δυναμικά την έρευνα. Θα κάνουμε τα πάντα κι εγώ και η οικογένειά μου. ''Δεν θα το αφήσουμε έτσι'', λέει και ξανά λέει η Μαρία.
''Παντού όπου κι άν πηγαίναμε να ερευνήσουμε μόνοι μας είχαμε δυσκολίες. Γιατί άραγε κρατούν στο σκοτάδι τις μάνες που ψάχνουν για τα παιδιά τους;;''
''Κάθε τόσο νέα κυκλώματα που πουλάν παιδάκια εξαρθρώνονται, διαβάζουμε στις εφημερίδες. Ο κόσμος πια γνωρίζει τι γίνεται. Είναι κοινό μυστικό σε όλους. Αυτά τα πράγματα και έγιναν και δυστυχώς συνεχίζουν να γίνονται.''
''Και όμως όταν οι γονείς θέλουν να ψάξουν για τα παιδιά τους αυτό τους απαγορεύεται. Γιατί;
Πως είναι δυνατόν ν' αρνούνται κάποιοι σε μια μάνα να ψάξει για το παιδί της όταν αμφιβάλλει για τον θάνατό του;;;''
'''Αν αυτοί που μας λένε όχι είχαν χαμένα δικά τους παιδιά τι θα έκαναν άραγε;;
Όμως για  μερικούς οι ''πόρτες''  φαίνεται πως είναι πιο ''ανοιχτές'' απ' ότι για κάποιους άλλους.''

                                    Η Στέλλα: H  δεύτερη κόρη της οικογένειας

Μια παλιά κινέζική παροιμία λέει παρ' όλα αυτά πως: όταν κλείνει μια πόρτα ανοίγει ένα παράθυρο! Σ' αυτό το παράθυρο ελπίζει η οικογένεια Τσεκούρα και στο φως που θα μπει μέσα απ' αυτό για να φωτίσει και την δική τους υπόθεση.


Τους το ευχόμαστε από την καρδιά μας
η ιστοσελίδα ενώνει τις προσπάθειες της μαζί με τις δικές τους.

Καλή επιτυχία Μαρία και Δημήτρη.


                                           
                                                  Το γράμμα της μάνας


Πριν 32 χρόνια γέννησα ένα αγοράκι στην Κοζάνη στις 22/8/1979. Η χαρά μου ήταν μεγάλη. Ήταν το δεύτερο παιδί μου που γεννούσα αλλά η χαρά μου  όμως αυτή κράτησε μόνο 30 ώρες!
Ήρθαν και μου είπαν πως το μωρό μου πέθανε χωρίς όμως να το δω.
Η αμφιβολία μου μεγάλη. Όχι δεν πέθανε ζεί! Αυτό φωνάζω συνέχεια ζει! Και να.. το ψάχνω παντού. Στο νεκροταφείο δεν υπάρχει τάφος... στο οστεοφυλάκειο πουθενά κοκκαλάκια... 
Τότε ήμουν μόνο 25 χρονών. Αθώα και ανυποψίαστη! Οι γιατροί ανάγγειλαν τον θάνατό του σε άλλη ώρα απ' αυτήν που ήξερα! Πολλές οι αντιφάσεις και τα περίεργα!
Κι  εγω τόσα χρόνια περιμένω. Σε γέννησα και ξέρω! Πονάω που δεν σε μεγάλωσα. Θα ήθελα για μια στιγμή να σε δω να σου εξηγήσω....
Εγώ είχα το όνειρο να κάνω οικογένεια και παιδιά και να μαι χαρούμενη. Όχι να τρέχω σαν τρελλή στους δρόμους και να πονάω.
Κάθε στιγμή που τρέχω στους δρόμους και σε ψάχνω.. μήπως και σε δω .. μήπως και σε αναγνωρίσω στους αγνώστους που περνάνε δίπλα μου λέγοντας από μέσα μου το δικό μου το παιδί ζει!!!
Το νοιώθω ζει  το παιδί μου και θα το βρω!
Κι ας μου λένε κάποιοι για να ησυχάσω πως δεν μπορεί να κάνουν λάθος οι γιατροί!
''Δίκιο'' έχουν δεν κάνουν λάθος οι γιατροί!  Aυτοί δεν κάνουν ποτέ λάθος!
Εμπόριο κάνουνε! Εμπόριο με τον πόνο του κόσμου. Με  τον πόνο των μανάδων καλύτερα!

Το μήνυμα στο παιδί μου:

Ξέρω πως ζεις και πως θα σε βρω αγαπημένο μου παιδί! Βλαστάρι μου, ψυχή μου!!!!!!
Να... σου απλώνω το χέρι μου να γίνει γέφυρα επικοινωνίας με μας! Με την πραγματική σου οικογένεια που λαχταρά και χρόνια τώρα αποζητά την επανένωση μαζί σου!
Τι κι αν μεγάλωσες σε ξένη οικογένεια, χωρίς να το γνωρίζεις. Εσύ δεν έφταιξες σε τίποτε γι' αυτό.  ''Άλλοι'' άλλαξαν το δικό σου πεπρωμένο και την θέληση του Θεού!
Η αγάπη μου για σένα φωτιά που  θα σιγοκαίει παντοτεινά. Σαν την αγάπη της μάνας που δεν σβήνει ποτέ! Λαμπάδα αναμμένη, δίπλα σε κάθε της παιδί, η αγάπη της μάνας. Όσα παιδιά κι άν έχει!
Αγαπημένο μου παιδί σε περιμένω με αγάπη και  καϋμό μεγάλο! Όλοι μας σε περιμένουμε... ο πατέρας σου ο Δημήτρης, οι αδελφούλες σου Γιώτα και Στέλλα, η γιαγιά σου και  τόσοι πολλοί άλλοι συγγενείς.

Aφιερωμένο για όλες τις μάνες που έχασαν τα παιδιά τους με αυτές τις απάνθρωπες πρακτικές από την οικογένεια του Δημήτρη και της Μαρίας Τσεκούρα. 

Κάποια  μάννα αναστενάζει.  Στέλιος Καζαντζίδης

ΜΙΑ ΠΟΛΥ ''ΠΕΡΙΕΡΓΗ'' ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΠΑΙΔΙΟΥ ΑΠΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Από  τις πολλές ''περίεργες'' εξαφανίσεις παιδιών από νοσοκομείο! 'Οχι αμέσως μετά την γέννα αλλά μετά από υποτιθέμενη νοσηλεία  που μετά από χρόνια αποδείχτηκε πως δεν έγινε ποτέ. Η οργή που προκάλεσε το  γεγονός της εξαπάτησης για τον αγνοούμενο αδελφό συσπείρωσε τ' αδέλφια και τους συγγενείς του Κωνσταντίνου σε μια επιθετική, ασταμάτητη και αποφασιστική αναζήτηση του.

Πολλά τα κρούσματα των περίεργων εξαφανίσεων βρεφών, όχι απαραίτητα νεογνών, στα νοσοκομεία της Β. Ελλάδας. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις μιλάμε για πραγματικές εξαφανίσεις των βρεφών αυτών αφού  οι γονείς, μετά από έρευνες, δεν τα βρήκαν καν καταχωρημένα στα βιβλία εισόδου  νοσηλείας ασθενών. Για ταφές ούτε λόγος! Πουθενά δεν βρέθηκαν ούτε αυτές ακόμη και για παιδάκια που ήταν 17, 20 μηνών η ακόμη και μεγαλύτερα.  Ακριβώς όπως αυτό της ιστορίας μας. Οι γονείς δεν τα είδαν ποτέ πεθαμένα και ο κύκλος των αγνοουμένων βρεφών δεν λέει να κλείσει τόσα χρόνια τώρα. Ούτε βέβαια και οι πληγές.
Έτος 1957 η Ελλάδα ακόμη αιμοραγούσε! Ήταν αυτή η χρονιά που συνέβει το περιστατικό που θα δούμε στην συνέχεια!  Μετά το τέλος του Β' Παγκόσμιου πολέμου και του μετέπειτα εμφύλιου που άφησε πίσω του πάρα πολλά θύματα, πολλές παράπλευρες απώλειες, και μια χώρα πάμπτωχη που προσπαθούσε να γιατρέψει τις ατέλειωτες, βαθειές πληγές της. Η δεκαετία του 50 που μέσα σε όλα τα προηγούμενα είχε να αντιμετωπίσει το συνεχές διογκούμενο μεταναστευτικό κύμα σε νέες χώρες γιατί οι Έλληνες δεν είχαν πια κουράγιο ν' αντιμετωπίσουν τα συνεχώς συσωρευόμενα δεινά. Έφευγαν κατά χιλιάδες και εγκατέλειπαν τις προγονικές τους εστίες, απελπισμένοι μη έχοντας άλλη διέξοδο, για εξεύρεση μιας καινούργιας πατρίδας, μιας καινούργιας ζωής! Άλλοι  έφευγαν από την φτώχεια και άλλοι γιατί απλά έπρεπε να ξεχάσουν. Ακόμη πολλοί άλλοι έφευγαν από τους συνεχομενους διωγμούς, σαν αντιφρονούντες με το παλάτι και τις αντιλαϊκές πρακτικές του.
Αυτά και άλλα πολλά έκαναν την Μακεδονία μας να ερημώσει. Όλα τα  χωριά που κάποτε έσφιζαν από ζωή και κίνηση έμειναν άδεια, χωριά φαντάσματα, χωρίς κατοίκους, χωρίς ζωή.
Και όπως λέει πολύ σοφά ο λαός μας, στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται, κάποιοι απάνθρωποι στις μεγάλες πόλεις και στα μεγάλα νοσοκομεία, κατάστρωναν ακόμη χειρότερα σχέδια εξαπάτησης και αφανισμού κατά των λίγων εναπομείναντων και ταλαιπωρημένων κατοίκων των περιοχών αυτών. Αλλά και της χώρας.
'Ενα πρωτόγνωρο για τα Ελληνικά δεδομένα, προγκρόμ σε βάρος εξαθλιωμένων κοινωνικών τάξεων.
Θύματα αυτή την φορά αυτού του ακύρρηκτου, αθέμιτου και ανήθικου πολέμου τα νέα βλαστάρια της Ελλάδας. Τα παιδιά των φτωχών ανθρώπων. Πόσο δίκαιο είχε ο Παπαδιαμάντης όταν έγραφε για του φτωχού  τ' αρνί. Και πόσο η μεταφορική του σημασία βρίσκει την σωστότερη της απόδοση εδώ.
Όπως αποδείχτηκε από τις εκατοντάδες πλαστές ληξιαρχικές πράξεις θανάτων βρεφών που μετά δόθηκαν για υιοθεσία, το εγκληματικό νετ αρπαγής και εμπορίας βρεφών είχε ήδη στηθεί στα νοσοκομεία σε βάρος των φτωχών, αθώων και ανυποψίαστων ανθρώπων.
Χωρίς πολλές πολλές δικαιολογίες και εξηγήσεις, εικονικοί θάνατοι δηλώνονταν στους γονείς και τα παιδιά χωρίς πολλές διαδικασίες κατέληγαν να υιοθετούνται, παράνομα σε άτεκνες οικογένειες με το αζημίωτο φυσικά.
Είναι να χάνει κανείς το μυαλό  του σαν σκεφτεί πως όλα αυτά τα κακουργήματα, οι αρπαγές βρεφών, οργανώθηκαν από γιατρούς επιστήμονες που είχαν δώσει ιερό όρκο πως θα υπηρετούν την υγεία και τον άνθρωπο.
Πάντα σε κάθε στιγμή, κοινωνία η εποχή οι γνωστοί κύριοι. Οι κύριοι υπεράνω πάσης υποψίας.
Οι γιατροί και τα κρατικά νοσοκομεία που γεννούσαν οι απλοί, φτωχοί άνθρωποι του λαού.
Ποιός μπορούσε εκείνα τα χρόνια ν΄ αμφισβητήσει τους λειτουργούς αυτούς;; Κι άν κάποιοι τολμούσαν να το κάνουν με τι μέσα θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν οι φτωχοί τους πλούσιους, τους επώνυμους και τους ισχυρούς;;;
Το παιχνίδι ήταν από την αρχή χαμένο και κάθε αντίρρηση η αντίσταση από την αρχή μάταια. 
Ο πρόλογος αυτός, άν και μακροσκελής, έχει σκοπό να κάνει τον απορρημένο αναγνώστη να καταλάβει καλύτερα την ιστορία που ακολουθεί, που άν συνέβαινε στις μέρες μας πολλοί θα ήταν ήδη αντιμέτωποι με την δικαιοσύνη.

                                                       Η  ιστορία μας

                          Οι γονείς του αγνοούμενου Κυριάκος και Παρθένα

Το 17 μηνών βρέφος, αγοράκι, του Κυριάκου και της Παρθένας Μιχαηλίδη γεννήθηκε στην Μεγάλη Στέρνα Κιλκίς  στις 20 Φεβρουαρίου 1956. Ήταν ένα εύρρωστο ανοιχτόχρωμο και πολύ όμορφο  αγοράκι, το τελευταίο από τα παιδιά της οικογένειας, που μεγάλωνε μαζί με τα αδέλφια του ανέμελα και ξένοιαστα έχοντας την αγάπη όλων.
Ξαφνικά τον Αύγουστο του 1957 αρρωσταίνει από μια παιδική, συνηθισμένη, ασθένεια και χρειάζεται να μεταφερθεί, με πρωτοβουλία των γονιών του, στο Δημοτικό νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης.
Εκεί και για ένα τουλάχιστον μήνα το επισκέπτονταν καθημερίνα η μεγαλύτερη αδελφή του και η νονά του αλλάζοντας μάλιστα ''βάρδια''. 
Ατυχής συγκυρία, για την οικογένεια, ήταν πως εκείνο το χρονικό διάστημα και η μητέρα του βρέφους νοσηλευόνταν, μετά απο εγχείρηση, σε άλλο νοσοκομείο της πόλης. Για τον λόγο αυτό  δεν μπορούσε να βρίσκεται δίπλα του. Όμως, ο μικρός Κωνσταντίνος, αυτό ήταν το όνομα του βρέφους που είχε εν τω μεταξύ βαπτισθεί, δεν έμεινε ποτέ χωρίς την οικογενειακή επιτήρηση όλο το διάστημα που έμεινε στο νοσοκομείο.  Σε καθημερινή βάση όλη η οικογένεια ήταν κοντά του. 
Το παιδάκι ανάρρωνε  κανονικά και η εξαγωγή του από το νοσοκομείο ήταν θέμα ημερών.
΄Ώσπου μια μέρα όταν πήγαν οι συγγενείς να το επισκεφτούν το παιδί δεν ήταν εκεί.
Επακολούθησε ΄''άγριος'' καυγάς για το τι έγινε το νήπιο στην διάρκεια ολίγων ωρών και οι συγγενείς, όπως ήταν φυσικό απαίτησαν το νεκρό σώμα, να το πάρουν για ταφή  που όπως ισχυρίζονταν οι γιατροί, είχε πεθάνει . Όμως αυτοί ούτε που τους το έδειξαν. Στις απελπισμένες εκκλήσεις αντί να τους δώσουν το παιδί, για ταφή, ήλθαν οι άνθρωποι του νοσοκομείου και τους πέταξαν έξω με βία και φωνές. Ούτε να το δουν τους άφησαν!
Ήταν Σεπτέμβριος του 1957 όταν χάθηκε το νήπιο της Οικογένειας Μιχαηλίδη. Μιας μεγάλης οικογένειας από την  Μεγάλη Στέρνα Κιλκίς που αριθμεί σήμερα 121 συγγενείς στο σύνολό τους!
Από τότε η απώλεια του βαραίνει την οικογένεια. Η μητέρα του η Παρθένα μέχρι που πέθανε και η ίδια όπως και ο πατέρας δεν πίστεψε ποτέ πως το βλαστάρι της είχε ''φύγει'' από την ζωή. Γι' αυτήν ήταν ξεκάθαρο πως το βρεφάκι το είχαν κλέψει.

                
               Η μάνα η κ. Παρθένα. Χρόνια περίμενε να ξαναδεί το παιδί της                                                         
Η υπόλοιπη οικογένεια, άν και διατηρούσε πολλές αμφιβολίες για την''εξαφάνιση'' του μικρού Κωνσταντίνου, δεν μπορούσε και δεν ήξερε τι θα έπρεπε να κάνει για να το εντοπίσει.
Όμως σαν κεραυνός εν αιθρία ήλθε το πρώτο μήνυμα πως ο Κωνσταντίνος ζούσε και είχε υιοθετηθεί. Ο άνθρωπος που τους το είπε ήταν απόλυτα βέβαιος, και δεν ήταν ο μόνος.
Τουλάχιστον δυο άτομα, φίλοι της οικογένειας τους, είχαν αναφέρει πως άτομο που έμοιαζε στον Παναγιώτη, τον ένα από τα αδέλφια, ζεί και είναι υιοθετημένος. Άτομο που φαίνεται πως γνώριζε πως ανήκει στην οικογένεια Μιχαηλίδη αλλά για κάποιους πολύ προσωπικούς λόγους δεν ήθελε να εμφανιστεί. Ίσως γιατί ήθελε να προστατέψει τους θετούς του γονείς. Ίσως για άλλους λόγους που ακόμη δεν γνωρίζει κανείς.
Υπήρξαν βέβαια και ανώνυμα τηλεφωνήματα που ενημέρωναν την οικογένεια  για το ίδιο θέμα.
Τηλεφωνήματα επιβεβαίωσης των ίδιων πληροφοριών. Πως το νήπιο που φέρεται πως πέθανε τον Σεπτέμβρη του 1957 στο Δημοτικό νοσοκομείο είναι στην πραγματικότητα ζωντανό.
Τα πρώτα μηνύματα άρχισαν να έρχονται το 1997 στην οικογένεια. Από τότε η ειρηνική και γαλήνια ζωή της οικογένειας διαταράχθηκε για πάντα. Όλα τ' αδέλφια και οι συγγενείς κάνουν τα πάντα για να ανακαλύψουν που να έχει πάει ο  χαμένος τους αδελφός.
Η ζωή της οικογένειας Μιχαηλίδη  από εκεί και μετά δεν θα ναι ποτέ η ίδια! Έγινε εφιάλτης και όλων οι προσπάθειες στρέφονται γύρω από μια κατεύθυνση. Πως να βρεθεί ο αδελφός αυτός.
                                                               
Πρώτη κίνηση της οικογένειας ήταν να προσλάβει δικηγόρο για να ερευνήσει την υπόθεση.
Μετά απο έγκριση αιτήματος της οικογένειας προς τον Εισαγγελέα Θεσσαλονίκης, για έρευνα στα αρχεία του Δημοτικού νοσοκομείου, διαπίστωσαν με έκπληξη πως στα αρχεία του νοσοκομείου η νοσηλεία του Κωνσταντίνου ήταν ανύπαρκτη!!!!!
Δεν υπήρχε καν είσοδος στο βιβλίο εισόδου ασθενών, του μικρού στο νοσοκομείο άν και παρέμεινε εκεί  επι ένα τουλάχιστον μήνα! Η αμφιβολία έγινε πια βεβαιότητα και το θέμα  55 ολόκληρα χρόνια μετά είναι ξεκάθαρο. Ο μικρούλης δεν πέθανε όπως τους είχαν πει τότε αλλά ζει. Η ιστορία της ανύπαρκτης νοσηλείας του άλλαζε ριζικά το τοπίο της εξαπάτησης και της παραπλάνησης. Ο δικηγόρος τους έκανε πολύ καλά την δουλεία του. Όμως ποιός τον είχε πάρει;;
Που δοθηκε για υιοθεσία το παιδάκι αυτό;;  Πως λέγεται τώρα;; Ηξεραν άραγε την αλήθεια οι θετοί γονείς για να του την πουν να ψάξει;; Μήπως του έχουν πει ψέμματα πως  οι πραγματικοί  γονείς του δεν τον ήθελαν;; Μήπως του είπαν πως δεν έχει κανέναν στον κόσμο για να μην θέλει να ψάξει;; Μήπως ξέρει πως ήταν εντελώς ορφανός;; Τόσα πολλά αναπάντητα ερωτηματικά βαραίνουν την ατμόσφαιρα της οικογένειας Μιχαηλίδη που συσπειρωμένη τώρα έχει εξαπολυθεί σε ένα ατέλειωτο και επίπονο αγώνα αναζήτησης του αγνοούμενου αδελφού.
Επίσης ληξιαρχική πράξη θανάτου δεν βρέθηκε ποτέ στο ληξιαρχείο  της Θεσσαλονίκης! Ούτε το νοσοκομείο μπορεί να εκδόσει βεβαίωση θανάτου. Πως να μπορεί αφού δεν υπήρξε καν νοσηλεία; 

                                            
                          Ο Παναγιώτης Μιχαηλίδης αδελφός αγνοουμένου .                     

Πολλές και ποικίλες οι προσπάθειες των αδελφών και υπολοίπων συγγενών της οικογένειας, μετά από τα νέα ευρήματα, προς πάσα κατεύθυνση. Εμφανίσεις σε τοπικά κανάλια. συγκεκριμένα σ' αυτό των Σερρών, πόλη όπου είχαν πληροφορίες για  εκεί εμφάνισή του, αναζητήσεις μέσα από συλλόγους και βέβαια και στον Ελληνικό Ερυθρό σταυρό σε κάθε υπηρεσία που θα μπορούσαν να πάρουν απαντήσεις.
Τίποτε ακόμη. Όμως η οικογένεια δεν χάνει τις ελπίδες της! Είναι βέβαιοι όλοι πως ο Κωνσταντίνος τους που μπορεί σήμερα να χει άλλο όνομα, θα βρεθεί.
Το βάρος της επιθετικής αυτής έρευνας την φέρει ο Παναγιώτης, ο ένας αδελφός που σήμερα είναι μετανάστης στην Σουηδία, και ο Θωμάς, ανηψιός του αγνοούμενου.
Ποντιακής καταγωγής και γόνοι  γενναίων αγωνιστών της Ελληνικής αντίστασης έχουν πολύ πείσμα, θάρρος και ακλόνητη την πεποίθηση πως λίγο ακόμη τους χωρίζει από το να βρούν τον αγαπημένο τους που τόσο άδικα τους στέρησαν από την οικογένεια τους.
Οι έρευνες συνεχίζονται πιο σοβαρές και πιο αποφασιστικές από κάθε άλλη φορά
Θέλουν να τον βρούν για να του πουν πως τον αγαπούν και πως άν και ο ίδιος το επιθυμεί είναι ευπρόσδεκτος να ενταχθεί στην οικογένεια τους σαν να μην είχε φύγει ποτέ!
Η πλήρης έκφραση της ανιδιοτελούς, ειλικρινούς αγάπης!

                                            Η Ευρύκλεια η αδελφή του

Όταν τον βρούν, που τώρα πια το πιστεύουν ακλόνητα, έχουν από τώρα προγραμματίσει μεγάλο, ποντιακό γλέντι με ποντιακή λύρα και όργανα να φάει να πιει και να γλεντήσει όλο το χωριό.
Να μοιραστεί την χαρά τους!
''Έτσι γλεντούν οι Πόντιοι λένε ο Παναγιώτης και ο Θωμάς, με συγκίνηση, και όταν με το καλό βρεθεί ο Κωνσταντίνος μας θα την ''κάψουμε'' την Μεγάλη Στέρνα στο Κιλκίς,'' λένε!

                          Η οικογένεια του Θωμά Μιχαηλίδη και τα παιδιά του 

                                                                                      


Τους το ευχόμαστε από την καρδιά μας και θα κάνουμε κι εμείς ότι μπορούμε για να βρεθεί ο αδελφός τους.
Ο Κωνσταντίνος, άν ακόμη έχει το όνομα αυτό, είναι 55 ετών και έχει σήμερα εν ζωή αλλά 4 αδέλφια και 121 συγγενείς στην Μεγάλη Στέρνα.

 ο πατέρας του Θωμά Μιχαηλίδη, Γιώργος μεγαλύτερος αδελφός του αγνοούμενου

         Ο Γιώργος Μιχαηλίδης, γυιός του Θωμά, που βοηθά στην αναζήτηση

Η παραπάνω ιστορία της οικογένειας Μιχαηλίδη είναι ιστορία ''καρμπόν'' με την ιστορία του χαμένου αδελφού του Χρήστου Παντελίδη, από το Δαμιανό Γιαννιτσών. Η μητέρα του Χρήστου νοσηλεύτηκε στα επείγοντα του Δημοτικού Νοσοκομείου για μια επείγουσα, ανεπάντεχη και ξαφνική επέμβαση. Η μητέρα μη έχοντας που ν' αφήσει τον μικρότερο γυιό, ηλικίας μερικών μηνών, τον πήρε μαζί της στο Δημοτικό νοσοκομείο. Εκείνη δυστυχώς πέθανε κατά την διάρκεια της εγχείρησης. Όταν η οικογένεια πληροφορήθηκε για τον αιφνίδιο θάνατό της, και πήγε να την παραλάβει, έκανε άνω κάτω το νοσοκομείο, να βρεί το νήπιο, αφού γνώριζαν πως το είχε πάρει μαζί της. Το βρέφος δεν βρέθηκε ποτέ. Βρέθηκε  46 χρόνια μετά, ενήλικας πλέον, υιοθετημένος από  βρεφοκομείο της Θεσσαλονίκης, το 1995!
Το 1964 μια άλλη οικογένεια, η οικογένεια, του Άγγελου και της Όλγας Ταβλαρίδη από την Αυστραλία, έχασε το παιδί  της που είχε πάει επίσης για νοσηλεία από τα Γιαννιτσά στο Δημοτικό νοσοκομείο. Και γι' αυτό το παιδί δεν έχει βρεθεί ποτέ πως πέθανε εκεί. Δεν εκδόθηκε ποτέ ληξ. πράξη θανάτου ούτε βεβαίωση θανάτου από το νοσοκομείο.
Μ' ενα περίεργο τρόπο οι υποθέσεις αυτές, και δεν είναι οι μόνες, συνδέονται μεταξύ τους και δείχνουν ένα πράγμα.
Πως κάποτε στο νοσοκομείο αυτό δραστηριοποιούνταν ''περίεργα'' κυκλώματα που ''εξαφάνιζαν''  παιδάκια. O tempora o mores!!!!!!!

Iσως και ν αρχιζει να χαραζει για την υποθεση της οικογενειας Μιχαηλιδη από την Μ. Στερνα Κιλκις

αυτη η φωτογραφια ισως και να ναι η αρχη για τις μεγαλες χαρες που ερχονται.
ο γυιος του χαμενου αδελφου βρεθηκε στην Αμερικη οπως και ολη του η οικογενεια.

BABY TRADE MARKET AND ROMA FAMILIES