ΝΟΜΙΜΕΣ ΥΙΟΘΕΣΙΕΣ ΑΠΟ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ! ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

 Με αίτημα προς το Βουλγαρικό Υπουργείο Δικαιοσύνης και με προσωπική ιδιωτική διαμεσολάβηση, για νόμιμη υιοθεσια από Βουλγαρία.

Τηρουμένων των προϋποθέσεων καταληλότητας και με βοηθό την Σύμβασης της Χάγης του 1993, χωρίς τους αιμοσταγείς μεσάζοντες, με δικηγόρο και νόμιμο τρόπο υιοθεσίες από Βουλγαρία.

Συμβουλευτείτε την Πρεσβεία της Βουλγαρίας στην Αθήνα η το προξενείο της Βουλγαρίας στην Θεσσαλονίκη. Γιατί υπάρχουν και νόμιμοι οδοί όταν υπάρχουν αδιέξοδα.
Και αυτή η πληροφορία όπως και άλλες που θα ακολουθήσουν  είναι γιατί η ιστοσελίδα αυτή υπερθεματίζει τις διαυγείς και νόμιμες υιοθεσίες! Δεν καταδικάζει ούτε το δικαίωμα των υποψηφίων θετών για ν' αποκτήσουν ένα παιδάκι ούτε θέλει να τους απογοητεύσει και να τους αποτρέψει να υιοθετήσουν. Να παρανομήσουν τους αποτρέπει και να εμπλακούν σε οδυνηρές περιπέτειες με παράνομες διαδικασίες.
Σε κάθε όμως περίπτωση κάθε πληροφορία που δίνεται να ελέγχεται για την αξιοπιστία της.
Έστω και άν δίνεται  από εδώ.

ΥΙΟΘΕΣΙΑ

ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΗ ΥΙΟΘΕΣΙΑ  
Απαιτήσεις του βουλγαρικού νόμου προς τους υιοθετούντες :

• Να είναι ηλικιωμένοι και ικανοί προς εργασία,  
• Η υιοθεσία μπορεί να γίνει από οικογένειες ή ατομικά από άγαμο πρόσωπο,  
• Να μην πάσχουν από βαριές χρονικές η μολυσματικές αρρώστιες, που απειλούν την ζωή τους,
• Να μην έχουν στερηθεί τα γονικά δικαιώματά τους (γονική μέριμνα),  
• Να μην έχουν καταδικαστεί,  
• Να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις περί των υιοθετούντων, σύμφωνα με τον νόμο του κράτους διαμονής τους,  
• Να είναι εγγεγραμμένοι στο μητρώο του Υπουργείου δικαιοσύνης της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας ως υιοθετούντες.  

Παιδιά που μπορούν να υιοθετηθούν:

• Ηλικίας 1 έως 18 χρονών – υφίστανται πλήρους υιοθεσίας και στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν εγκατασταθεί σε ειδικούς για την ανατροφή τους κρατικούς θεσμούς.   
• Να είναι εγγεγραμμένοι στο ειδικό μητρώο του Υπουργείου δικαιοσύνης για παιδιά, κατάλληλα να υιοθετηθούν από ξένους,   
• Οι βιολογικοί γονείς τους να έχουν παραχωρήσει τη συγκατάθεσή τους για την πλήρη υιοθεσία.

Διαδικασία  
Η Δημοκρατία της Βουλγαρίας είναι μέλος της Σύμβασης της Χάγης από το 1993 περί της προστασίας των παιδιών και της συνεργασίας στον τομέα της διακρατικής υιοθεσίας.  Κεντρικό όργανο διακρατικών υιοθεσιών είναι το Υπουργείο δικαιοσύνης, μέσω του οποίου πραγματοποιείται όλη η διαδικασία υιοθεσίας.  Η διαδικασία έχει δύο στάδια: διοικητικό στάδιο, το οποίο ολοκληρώνεται την παραχώρηση συγκατάθεσης του Υπουργού δικαιοσύνης για την υιοθεσία συγκεκριμένου παιδιού και δικαστικό στάδιο, το οποίο ολοκληρώνεται με την έκδοση της δικαστικής απόφασης. Όλα τα έγγραφα των υποψηφίων γονέων προσκομίζονται στο Υπουργείο δικαιοσύνης προσωπικά ή μέσω του Ιδρύματος ύστερα από τη σύναψη συμβολαίου. Το Υπουργείο δικαιοσύνης εγγράφει τους υιοθετούντες σε ειδικό μητρώο των υποψηφίων υιοθετούντων ξένων και τους καθορίζει ως κατάλληλοι υιοθετούντες για συγκεκριμένο παιδί, εγγεγραμμένο στο Μητρώο των παιδιών, που μπορούν να υιοθετηθούν. Οι υποψήφιοι λαμβάνουν ειδοποίηση, η οποία περιέχει τις βασικές πληροφορίες για το παιδί. Οι υποψήφιοι πρέπει να επισκεφτούν τη χώρα, να διαμένουν με το παιδί 5 ημέρες τουλάχιστο και εντός δύο εβδομάδων από την ειδοποίηση αυτή να εκφράσουν τη συγκατάθεσή τους ή μη να συνεχιστεί η διαδικασία σε σχέση με το συγκεκριμένο παιδί. Σε περίπτωση μη συγκατάθεσης παραμένουν στο μητρώο και περιμένουν να  τους προταθεί άλλο παιδί. Σε περίπτωση συγκατάθεσης η διαδικασία συνεχίζει με την ρητή συγκατάθεση του Υπουργού δικαιοσύνης και την αποστολή των εγγράφων στο Περιφερειακό δικαστήριο της Σόφιας.
Το δικαστήριο εξετάζει την αίτηση διακρατικής υιοθεσίας εντός 14 ημερών από την υποβολή της και ενημερώνει τους διάδικους για την απόφασή του αμέσως.
Όταν η δικαστική απόφαση τεθεί σε ισχύ, το Ίδρυμα παραχωρεί στους υιοθετούντες αντίγραφο της απόφασης με Πιστοποιητικό, σύμφωνα με το άρ. 23, παρ. 1 της Σύμβασης περί της προστασίας των παιδιών και της συνεργασίας στον τομέα της διακρατικής υιοθεσίας για συμμόρφωση της  υιοθεσίας με τη Σύμβαση, νέα πράξη γεννήσεως του παιδιού, διαβατήριο και βίζα.
Το παιδί παραδίδεται στους υιοθετούντες και εγκαταλείπει την χώρα μόνο μαζί τους.
Σύμφωνα με την βουλγαρική νομοθεσία η υιοθεσία είναι υποχρεωτικά πλήρης. Μεταξύ του υιοθετημένου και των ανιόντων του αφ’ ενός και των υιοθετούντων και των συγγενών τους αφ’ ετέρου προκύπτουν δικαιώματα και υποχρεώσεις όπως μεταξύ συγγενών κατά προέλευση, ενώ τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις μεταξύ του υιοθετημένου και των ανιόντων του και των συγγενών του κατά προέλευση παύουν.  
Απαραίτητα έγγραφα:
1. Άδεια υιοθεσίας παιδιού, σύμφωνα με τον νόμο κατά τη μόνιμη διαμονή των υιοθετούντων.
2. Πιστοποιητικό που να πιστοποιεί, ότι οι υιοθετούντες δεν έχουν στερηθεί τα γονικά δικαιώματα (γονική μέριμνα), που εκδίδεται από αρμόδιο όργανο του κράτους των υιοθετούντων. 
3. Έκθεση κοινωνικής έρευνας για τους υιοθετούντες, που να περιλαμβάνει στοιχεία και για τα μέλη της οικογένειάς τους, συμπεριλαμβανομένων και στοιχειών για την κατάσταση υγείας τους.
4. Έγγραφο για την κατάσταση υγείας των υιοθετούντων, το οποίο να απεικονίζει την σωματική και ψυχική υγεία των υιοθετούντων, την έλλειψη βαριών χρόνιων, μολυσματικών και αφροδισίων ασθενειών, AIDS, φυματίωσης κ.ά., που να απειλούν την ζωή τους.
5. Πιστοποιητικό ποινικού μητρώου για τους υιοθετούντες.
6. Ληξιαρχικής πράξης γάμου.
7. Ληξιαρχική πράξη γεννήσεως και αντίγραφο της ταυτότητας, ορισμός της μόνιμης διεύθυνσης και της διεύθυνσης αλληλογραφίας.
8. Σε περίπτωση συνέχισης της διαδικασίας καταρτίζονται και άλλα έγγραφα, που προβλέπονται από τον νόμο.

• Έγγραφο που να πιστοποιεί, ότι ο πατρικός νόμος ή ο νόμος της μόνιμης διαμονής των υιοθετούντων δεν επιτρέπει επανυιοθεσία, που εκδόθηκε από αρμόδιο όργανο ή συμβολαιογραφικά επικυρωμένη δήλωση από τους υιοθετούντες, ότι το παιδί δεν θα παραχωρηθεί για υιοθεσία, εάν ο νόμος το επιτρέπει.
• συμβολαιογραφικά επικυρωμένη δήλωση, ότι το παιδί δεν θα υποβάλλεται σε πειραματικές θεραπείες και μέρη του σώματός του δεν θα χρησιμοποιούνται ως μόσχευμα,   
• έγγραφα για πληρωμένα δημόσια τέλη.

Η έναρξη της διαδικασία ορίζεται από τον Υπουργό δικαιοσύνης μετά την υπογραφή συμβόλαιο μεσολάβησης με την διαπιστευμένη από τον Υπουργό δικαιοσύνης οργάνωση και την εξουσιοδότησή της με ρητή εξουσιοδότηση.
Όλα τα έγγραφα από το εξωτερικό έπεται να προσκομίζονται στο Υπουργείο δικαιοσύνης σε πρωτότυπα και με επικυρωμένη μετάφραση στα βουλγαρικά. Όλα τα έγγραφα πρέπει να φέρουν Σφραγίδα της Χάγης (Επισημείωση). 

πηγή: 
http://www.childrensmiles.com/adoption_gr.php

ΕΜΠΟΡΙΟ ΒΡΕΦΩΝ! ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ!

                       Προστατέψετε τα αθώα θύματα εμπορίας βρεφών


Χρόνια τώρα τα σκάνδαλα των παρανόμων υιοθεσιών  και του εμπορίου βρεφών διαδέχονται το ένα το άλλο και η κοινή γνώμη έχει διχαστεί Έχει διαιρεθεί.  Έγινε τελικά ο ιερός θεσμός της υιοθεσίας μια αμφιλεγόμενη, αμφισβητούμενη και παράνομη πράξη; Ο κατ' εξοχήν στηρικτικός για την κοινωνία και την οικογένεια θεσμός πέρασε και αυτός στα νύχια της μαφίας; Δυστυχώς έτσι είναι ! Αποτέλεσμα της σήψης και της διαφθοράς που σε κάθε επίπεδο ταλανίζει μια παραπαίουσα χώρα. 
Εξαρθρώθηκε κύκλωμα εδώ, συνελήφθησαν έμποροι εκεί. Γιατροί μεγαλοδικηγόροι ενέχονται παρά εκεί. Συλλήψεις γίνονται και στο τέλος δεν καταδικάζεται κανείς εκτός κι  αν είναι κανένας φουκαράς Ρομά,  Βαλκάνιοι αθίγγανοι, που ''έδρασε  αυτόνομα''.
Αν  δε καμιά αλλοδαπή μητέρα, που παγιδευμένη από τα κυκλώματα η εκβιαζόμενη πουλήσει το παιδί της, τότε το κύκλωμα καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να απελαθεί, για να μην υπάρχουν αποδείξεις και επιβαρυντικές καταθέσεις, για τους κυρίους τους υπεράνω πάσης υποψίας, στο δικαστήριο.
Δυστυχώς αυτό είναι το δικαιακό μας σύστημα, που δόξα τω Θεώ είναι διάτρητο από παντού!
Οι αλλοδαπές, χωρίς άδεια παραμονής, απελαύνονται και μαζί τους απελαύνεται και κάθε προσπάθεια απονομής δικαιοσύνης.
Έτσι το σύγχρονο εμπόριο βρεφών όπως διαμορφώθηκε και εκσυγχρονίστηκε παραμένει ανέγγιχτο  και οι διαμεσολαβητές και οι διεκπεραιωτές αφήνονται ανενόχλητοι να  συνεχίσουν τις κερδοφόρες τους business! Oι μικροκλινικές της περιφέρειας και τα νοσοκομεία  είναι υπόλογα για πολλές τέτοιες παράνομες ''δοσοληψίες''. Οι αρχές το γνωρίζουν αλλά χρειάζεται κάποιος να καταγγείλει για να παρέμβουν. Το θέμα είναι ευαίσθητο, λεπτό γιατί τα μωρά προορίζονται για υιοθεσίες και όλοι λυπούνται και τα μωρά, που σίγουρα θα χουν μια πολύ καλύτερη τύχη, αλλά και τους υποψήφιους θετούς γονείς που χρόνια βασανίζονται για να τα αποκτήσουν. Έτσι ακόμη και να γνωρίζουν κάποιοι κρατούν το στόμα τους κλειστό. Για να μην μπλέξουν στα χειρότερα.
Ποιος άλλωστε τολμά να τα βάλλει με τα μεγάλα συμφέροντα, με μεγαλογιατρούς, μεγαλοδικηγόρους και άλλους μεγαλοκερατάδες και να μην υποστεί τις συνέπειες.
Το έργο εξ΄ άλλου το χουμε όλοι ξαναδεί! Είναι πολυπαιγμένο. Στο τέλος δεν καταδικάζεται κανείς.
Εννοείται από τους  εγκέφαλους! Το μωρό ''κατάσχεται'' σε κέντρα παιδικής προστασίας, Το μέλλον του από την αρχή προδιαγεγραμμένο. Υιοθετείται πάλι αλλά σε άλλη υποψήφια οικογένεια.
Οι προηγούμενοι θετοί γονείς μένουν ''μπουκάλα'' απορρημένοι και σαστισμένοι για το τι πήγε στραβά αφού οι προηγούμενοι φίλοι τους προμηθεύτηκαν από την ίδια ''συμμορία'' το υιοθετημένο παιδί τους με σιγουριά και ασφάλεια.
Τους ίδιους όμως τους ''τσάκωσε'' η άλλη Ασφάλεια, τα χρήματα κατασχέθηκαν ως ''προϊόν εγκλήματος'' , η ελπίδα απόκτησης παιδιού εξανεμίστηκε μαζί με τις από καιρό μαζεμένες οικονομίες τους! Στο τέλος οι θετοί απαλλάσσονται αφού ο δικηγόρος τους θα αποδείξει πως για τον ''φόνο'' ουδέν γνώριζαν! Θύματα δηλαδή και αυτοί αφού ως μόνα  κίνητρα θα αποδειχθούν οι φιλάνθρωπες τους και μόνον προθέσεις. Είπαμε η υιοθεσία θέμα ευαίσθητο και ιδιαίτερο.
Και ίσως είναι και αυτή η αιτία  που η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να εισέλθει στα ''ψιλά γράμματα''.
Ποια είναι τα  αυτά  τα ''ψιλά γράμματα γράμματα'';  Πως πριν πέσουν οι υπογραφές για την υιοθεσία ενός παιδιού έχουν τελεστεί ένα σωρό παράνομες πράξεις. Το απόρρητο της υιοθεσίας το μόνο που εξασφάλισε μέχρι τώρα ήταν αδιαφάνεια ως προς την διαδικασία της τέλεσης της.
Αν όχι σε όλες στις περισσότερες περιπτώσεις!
Αποτέλεσμα  των κυκλωμάτων εμπορίας βρεφών, που περισσεύουν στην χώρα, είναι τα ιδρύματα να μην έχουν παιδιά για υιοθεσίες ενώ στην ''ελεύθερη'', παράνομη όμως αγορά, ''υιοθεσίες''  γίνονται πάρα πολλές!   Κάποιες ''περνάν'', επικυρώνονται δηλαδή, από τα δικαστήρια αλλά οι περισσότερες με την μέθοδο των  εικονικών γεννήσεων. Φυσικά το ''μαύρο'' χρήμα ρέει άφθονο ενώ οι κάθε είδους βρεφοσυλλέκτες και βρεφοέμποροι, που έχουν υποκαταστήσει τις νόμιμες υιοθεσίες των ιδρυμάτων παιδικής προστασίας, συνεχίζουν ανενόχλητοι το έργο τους!
20000 έως 30000  ευρώ οι τιμές των βρεφών στην ''ελεύθερη΄΄ αγορά  τιμές που βέβαια εξαρτώνται ανάλογα με το φύλλο, το χρώμα και την  ιδιαίτερη καταγωγή του βρέφους.
Στην μητέρα δίδονται ελάχιστα χρήματα που ίσως στην πατρίδα της να ναι αρκετά για να ''περάσει'' κι ένα χρόνο όμως για την  Ελλάδα δεν είναι τίποτε μπροστά στα μεγάλα ποσά που αποκερδαίνει  η  ''ευυπόληπτη'' συμμορία.
Η ''διακίνηση'' πάντως βρεφών, μέσα από τα κανάλια της παράνομης εμπορίας ανθρώπων illegal human trafficking, είναι ισότιμη σε κέρδη μαζί με την διακίνηση όπλων και ναρκωτικών.
Έτσι παρ' όλες τις  αποκαλύψεις και τις συλλήψεις το εμπόριο βρεφών δεν σταματά γιατί ακριβώς τα κέρδη είναι πολλά και οι ουσιαστικές καταδίκες λίγες ως ανύπαρκτες.
Υπάρχουν άραγε τρόποι να σταματήσει το εμπόριο αυτό;
Και βέβαια υπάρχουν μόνο που χρειάζονται πολιτικές αποφάσεις και διακρατικές συμφωνίες που ''κάποιοι'' φαίνεται πως μπλοκάρουν από χρόνια.
Ο λόγος για τις διακρατικές συμφωνίες! Υιοθεσίες από Βαλκανικές χώρες και ειδικά από την Ρωσία που πως φαίνεται υπάρχουν πολλά παιδιά για υιοθεσία.
Τώρα γιατί δεν  συνάπτεται καμιά διακρατική συμφωνία ενώ μπορεί με όμορφο και νοικοκυρεμένο τρόπο να επιτευχθεί, αφού είναι η λύση του προβλήματος της υπογεννητικότητας και της μεγάλης ζήτησης των άτεκνων ζευγαριών, αυτό είναι μια πολύ ύποπτη υπόθεση.
Δεν είναι μόνο ύποπτη αλλά καταδεικνύει και τις ευθύνες του κράτους στο μεγάλο αυτό πρόβλημα του εμπορίου βρεφών.
Το 1993 οι περισσότερες χώρες της Ευρώπης προκειμένου να αναχαιτίσουν και η δυνατόν να περιορίσουν το εμπόριο βρεφών, υπέγραψαν και κύρωσαν  την Διεθνή  Σύμβαση της Χάγης που μεταξύ άλλων προέβλεπε τις Διακρατικές συμφωνίες των χωρών προς άλλες χώρες που μπορούσαν να διαθέσουν βρέφη για υιοθεσία.
Η Ελλάδα κύρωσε τελικά την συνθήκη μόλις το 2009! 16 ολόκληρα χρόνια μετά! Και αυτό μετά από πολλές πιέσεις! Όμως μετά τρία χρόνια δεν έχει συσταθεί ακόμη η περίφημη επιτροπή ''σωτηρίας'' που θα διευθετεί τα ζητήματα των διακρατικών υιοθεσιών!! Προς μεγάλη απογοήτευση και οργή των υποψηφίων θετών γονέων. Και με το δίκιο τους. Εν τω μεταξύ οι εμποροί βρεφών εξακολουθούν ν' αλωνίζουν και να τους εκμεταλεύονται..
Μην ψάχνουμε λοιπόν πουθενά ηθικούς αυτουργούς  για το παράνομο εμπόριο βρεφών παρά μονάχα στο κράτος!
Τώρα γνωρίζετε γιατί το παράνομο εμπόριο βρεφών ανθεί σ' αυτήν την χώρα.
Αναζητήστε τους ηθικούς αυτουργούς στη ''άβουλη'' Βουλή των Ελλήνων! Αυτοί είναι οι  ηθικοί αυτουργοί για το κατάντημα της χώρας και σ 'αυτόν τον  ιερό  και τόσο σπουδαίο θεσμό.
Αυτοί ''μπάσανε'' στην χώρα την μαφία εμπορίας βρεφών που οργιάζει. Αυτοί δημιουργήσανε τα σκλαβοπάζαρα των βρεφών και δώσανε ''βήμα΄΄ και χώρο σε όλες αυτές τις παράνομες δραστηριότητες. Αυτοί οι απερίγραπτοι 300 είναι οι υπεύθυνοι για κάθε βρέφος που πουλιέται στην χώρα.
Από το 1995 φωνάζουμε για την ανάγκη των διακρατικών συμφωνιών και για την κύρωση της συμφωνίας της Χάγης.  Και όταν επιτέλους κυρώθηκε μόλις το 2009 άφησε το πιο λειτουργικό της μέρος, την επιτροπή, εκτός ! Εξυπηρετώντας ποιανού συμφέροντα;; Είναι προφανές! Και φυσικά ασχολίαστο.
Φωνή βοώντος εν τη ερήμω η όπως λέει ο λαός στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα.


Να τους χαιρόμαστε!


Ακολουθεί  αίτημα του Συνηγόρου του πολίτη που επανειλημμένα έχει ασχοληθεί με το θέμα των παρανόμων υιοθεσιών προς το Υπουργείο Υγείας, καθ' ύλη αρμόδιο με το υπουργείο Δικαιοσύνης να δώσει λύσεις.

ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Δελτίο Τύπου                                    Αθήνα, 17 Ιουνίου 2010

Διακρατικές υιοθεσίες: Ανάγκη οργάνωσης του θεσμικού πλαισίου

Το Ελληνικό κράτος πρέπει να προχωρήσει το ταχύτερο στην οργάνωση του

θεσμικού πλαισίου για την υλοποίηση των διακρατικών υιοθεσιών, με τρόπο που

να διασφαλίζει τα δικαιώματα των παιδιών, επισημαίνει ο Συνήγορος του Πολίτη,

στο πλαίσιο της αποστολής του ως Συνήγορος του Παιδιού.

Η ανεξάρτητη αρχή έχει εκφράσει τόσο δημόσια όσο και προς την Βουλή τη θέση ότι η

Ελλάδα καθυστέρησε πολύ να επικυρώσει και να εφαρμόσει τη σχετική Διεθνή Σύμβαση

της Χάγης του 1993. Στόχος των αναγκαίων ρυθμίσεων είναι η έγκυρη αξιολόγηση και η

υποστήριξη των ενδιαφερομένων θετών γονέων, η προστασία των δικαιωμάτων των

υιοθετούμενων παιδιών και η καταπολέμηση της παράνομης εμπορίας βρεφών, που

ευνοείται από την ανεξέλεγκτη εφαρμογή της ιδιωτικής υιοθεσίας στην χώρα μας.

Ο Συνήγορος του Παιδιού, ζήτησε έγγραφη ενημέρωση από το Υπουργείο Υγείας και

Κοινωνικής Αλληλεγγύης σχετικά με την εφαρμογή της «Σύμβασης για την προστασία των

παιδιών και τη συνεργασία σχετικά με τη διακρατική υιοθεσία». Η Σύμβαση υπογράφηκε

στη Χάγη το 1993 και κυρώθηκε από την Ελληνική Βουλή με το νόμο 3765/2009,

ορίζοντας ως ημερομηνία έναρξης της ισχύος της την 1.1.2010. Ο Συνήγορος ζήτησε

επίσης να πληροφορηθεί τον βαθμό ετοιμότητας και την πρόβλεψη των απαραίτητων

οργανικών και λειτουργικών υποδομών για την υλοποίησή της. Τον Ιανουάριο του

τρέχοντος έτους, ο Συνήγορος είχε λάβει αναφορά από πολίτες - υποψήφιους θετούς

γονείς, οι οποίοι εξέφρασαν το παράπονο ότι δεν είχε οριστεί η υπηρεσία που θα

συντόνιζε και υποστήριζε τη διενέργεια των απαιτούμενων διαδικασιών για τις διακρατικές

υιοθεσίες.

Την 21.5.2010, το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, απαντώντας στη

σχετική αλληλογραφία, ενημέρωσε τον Συνήγορο ότι προωθείται νομοθετική ρύθμιση για

τη σύσταση αυτοτελούς τμήματος με τις αρμοδιότητες που καθορίζονται στις διατάξεις του

ν.3765/09. Μέχρι τη σύσταση του παραπάνω τμήματος το έργο θα υποστηρίζεται από τη

διεύθυνση Προστασίας Οικογένειας του Υπουργείου, ενώ συγκροτήθηκε ειδική επιτροπή

για την υποβοήθηση του έργου της κεντρικής αρχής. Επιπρόσθετα, δόθηκαν διευκρινίσεις

και οδηγίες σε όλες τις συναρμόδιες υπηρεσίες.

Ο Συνήγορος του Παιδιού συνεχίζει να παρακολουθεί το ζήτημα, προσδοκώντας ότι οι

ενέργειες της διοίκησης θα συμβάλλουν στην κατάλληλη υποστήριξη του θεσμού της

διακρατικής υιοθεσίας, με στόχο τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των υιοθετούμενων

παιδιών.

Την απάντηση και τις σχετικές οδηγίες του ΥΥΚΑ για το θέμα αυτό μπορείτε να βρείτε

στον ιστοχώρο του Συνηγόρου Πολίτη www.synigoros.gr και στον ιστοχώρο του

Συνηγόρου του Παιδιού www.0-18.gr.

Αναλυτικότερες πληροφορίες: Γραμματεία Συνηγόρου του Παιδιού 210.7289703

Άρθρο γραμμένο από την Divina 

Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ! ΒΙΒΛΙΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΜΕ ΤΙΣ ΥΙΟΘΕΣΙΕΣ

Μέχρι το 1995 οι υιοθεσίες και όλα γύρω απ' αυτές παρέμειναν ''ταμπού'' με αδιαπέραστα τείχη.

Κανείς δεν είχε το θάρρος να θέσει, να προβάλλει, αυτό το τόσο ευαίσθητο θέμα. Από ντροπή, από φόβο μήπως και εκτεθεί ο ίδιος αντί να εκθέσει γεγονότα, ανθρώπους καταστάσεις... ποιός αλήθεια ξέρει.

Η επανάσταση των υιοθετημένων το 1995 και οι σοκαριστικές αποκαλύψεις των σκανδάλων έδωσαν  θάρρος  τόλμη και κουράγιο σε πολλούς. Βήμα, όπως λέγεται να εκτεθούν απόψεις, σφραγισμένες ως τότε. Τα στόματα άνοιξαν και οι υιοθετημένοι είπαν ανοικτά την άποψη τους γύρω από τις πρακτικές αλλά και τις λανθασμένες αντιλήψεις και δοξασίες που ίσχυαν μέχρι τότε γύρω από τον απόρρητο, δια βίου ισχύος  αυτού θεσμού.

Με λίγα λόγια ''έβγαλαν '' τα εσώψυχά'' τους τα καταπιεσμένα από καιρό!

Άνοιξαν οι δρόμοι για νέες βιβλιογραφίες που δεν ανήκουν πια κατ' αποκλειστικότητα στους κάθε είδους ''ειδήμονες'' της υιοθεσίας εν γένει, αλλά στα ίδια τα υιοθετημένα παιδιά.

'Οπως και να χει, αφού το σύστημα λέγεται πως είναι παιδοκεντρικό, την  μεγαλύτερη και πιο σπουδαία γνώμη και άποψη έχουν οι υιοθετημένοι.

Σαν βρέφη δεν μπορούν να την πουν. Σαν μεγαλώσουν όμως.........

'Ηταν καιρό να πουν κι αυτοί την γνώμη τους.... ν ' ακουστούν.

Ένα πολύ ωραίο βιβλίο που δεν πρέπει να λείπει από κανέναν που ενέχεται με οποιονδήποτε τρόπο στα θέματα υιοθεσίας. Μπράβο στον συγγραφέα.

ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ Μια λογική δόση ιδιοτέλειας πίσω από πράξη καλοσύνης

Δεκαπέντε χρόνια κυκλοφορεί αυτό το Κρητικό περιοδικό και είναι η πρώτη φορά που κάποιος συνεντευξιαζόμενος, γεννημένος στην Κρήτη, δηλώνει ευθέως και κατηγορηματικά ότι «δε νοιώθει Κρητικός». Στην περίπτωση του Πέτρου Τατσόπουλου όμως, του συγγραφέα της «Καλοσύνης των ξένων» που βρίσκεται για μήνες στις πρώτες θέσεις των Ελληνικών μπεστ-σέλερ, αυτό είναι απόλυτα θεμιτό καθώς ανακάλυψε την καταγωγή του και τους αληθινούς του γονείς σε ηλικία δεκαεννιά ετών, όταν ανακάλυψε κάποια ξεχασμένα πιστοποιητικά στο βάθος ενός συρταριού, υποψιασμένος από το γεγονός πως δεν είχε εντοπίσει ποτέ φωτογραφία του σε ηλικία μικρότερη των 8 ετών! «Τι διάβολο;» αναρωτιόταν, «Δεν μπουσούλησα, δεν βαφτίστηκα;» Η αποκάλυψη της υιοθεσίας του γνωστού συγγραφέα, από τους κύριους εκπροσώπους της λογοτεχνικής «γενιάς του ‘80», τον οδήγησε μέχρι το Ρέθυμνο, σε μια έρευνα για τους βιολογικούς του γονείς, την οποία αφηγείται με χάρη στο αυτοβιογραφικό του βιβλίο, διερευνώντας παράλληλα διάφορες πτυχές του θεσμού της υιοθεσίας, ακόμη και τις πιο ζοφερές, το εμπόριο βρεφών ή το εμπόριο οργάνων.
«Είτε νόμιμη, είτε παράνομη, κάθε υιοθεσία εμπεριέχει τους δικούς της κινδύνους», γράφει. «Δεν ξέρεις ποτέ που θα σταθεί η μπίλια. Ποιος θα βγει τελικά κερδισμένος. Αν η ρουλέτα δεν ήταν εξαρχής πειραγμένη. Σε ένα παιχνίδι με ρευστούς κανόνες, όπου όλα τα χτυπήματα επιτρέπονται, δε μπορείς παρά να ευχηθείς να μη σου συμβεί το χειρότερο. Να αφεθείς στις αγαθές προθέσεις των αγνώστων. Στην καλοσύνη των ξένων».

ΕΜΠΟΡΙΟ ΒΡΕΦΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΝΔΥΑ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ

Εμπόριο βρεφών

Εμπόριο βρεφών υπό τον μανδύα της νομιμότητας
 

Ελληνοβουλγαρικά κυκλώματα πωλούν σε άτεκνα ζευγάρια στη χώρα μας εκατοντάδες παιδιά ετησίως
 

Της Μαριας Δεληθαναση

Παλαιότερα, ζευγάρια από ανεπτυγμένες χώρες υιοθετούσαν παιδιά από αναπτυσσόμενες χώρες, ως πράξη φιλανθρωπίας. Σήμερα, οι γυναίκες στον ανεπτυγμένο κόσμο αποφασίζουν να γίνουν μητέρες σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία. Συνάμα έχει μειωθεί η γονιμότητα του ανδρικού σπέρματος. Ετσι, η υιοθεσία αποτελεί έναν από τους κύριους τρόπους με τους οποίους άτεκνα ζευγάρια γίνονται γονείς χωρίς αναμονή στις λίστες των κοινωνικών υπηρεσιών.

Το εξαιρετικά δυσκίνητο και κάποιες φορές αδιαφανές σύστημα υιοθεσίας σε πολλά κράτη προσφέρει άπλετο χώρο για την εκμετάλλευση φυσικών γονέων, νεογνών, βρεφών και ζευγαριών που επιθυμούν να υιοθετήσουν. Τα ίδια κυκλώματα εμποδίζουν, όπου μπορούν, την ανάπτυξη κοινωνικών υπηρεσιών και πολιτικών για την προστασία των παιδιών.

Κάποια παιδιά ανατρέφονται από τις οικογένειες που τα υιοθετούν στο εξωτερικό, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις αυτές οι υιοθεσίες χρησιμοποιούνται για να γίνουν τα παιδιά στη συνέχεια αντικείμενο εκμετάλλευσης. Τα τελευταία 14 χρόνια, οι απαγωγές και η παράνομη διακίνηση από χειμαζόμενα σε ευημερούντα κράτη έχει μετατραπεί σε άλλο ένα κερδοφόρο παρακλάδι του διεθνούς δικτύου διακίνησης ανθρώπων. Η πλήρης ένδεια και ο ευτελισμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στις ανατολικές χώρες μετά την κατάρρευση των καθεστώτων τους, μαζί με την ανάπτυξη της «σκοτεινής» πλευράς του Ιντερνετ όπου δρουν παιδόφιλοι και δουλέμποροι έχουν δημιουργήσει μια εφιαλτική, χρυσοφόρα αγορά ανθρώπων...

Εμπλέκονται δικηγόροι, μαιευτήρες

Το εμπόριο βρεφών στην Ευρώπη ανθεί. Κάθε χρόνο, εκατοντάδες γυναίκες οδηγούνται από τη Βουλγαρία στο απελπισμένο ταξίδι, κατ’ αρχήν προς την Ελλάδα και τη Γαλλία ή –δευτερευόντως– την Ιταλία και την Πορτογαλία. Σύμφωνα με στοιχεία της Europol, η «βιομηχανία» πώλησης βρεφών αποφέρει ένα δισ. ευρώ ετησίως. Η καταπολέμηση της διακίνησης είναι δύσκολη, καθώς οι γυναίκες συνήθως ταξιδεύουν κατά τους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης τους νόμιμα και ό,τι γίνεται μετά τη γέννα ενέχει τον μανδύα της νομιμότητας και κατά συνέπεια διαφεύγει του αστυνομικού ελέγχου. Ενα άλλο πρόβλημα που επισημαίνεται είναι η υψηλή ζήτηση βρεφών στην Ελλάδα.

Οπως σημειώνεται, σε κάθε 50 άτεκνα ζευγάρια που κάνουν αίτηση για υιοθεσία, αντιστοιχεί μόλις ένα παιδί. Το πρόβλημα του οργανωμένου εγκλήματος είναι από τα σοβαρότερα στη Βουλγαρία. Στην έκθεση αξιολόγησης των Βρυξελλών της 16ης Μαΐου αναφέρεται ότι η ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. ενδέχεται να καθυστερήσει, εάν δεν καταπολεμηθεί επαρκώς το οργανωμένο έγκλημα και η κρατική διαφθορά. Γι’ αυτό και από τον Οκτώβριο 2005 –οπότε είχε παραδοθεί η προηγούμενη έκθεση προόδου– έγιναν αυστηρότεροι οι συνοριακοί έλεγχοι και προσπάθεια να αντιμετωπισθεί η διαφθορά μεταξύ των δικαστών.

Παρ’ όλα αυτά, το 10%-15% του τουρισμού στο Μπουργκάς της Βουλγαρίας είναι προϊόν ξεπλύματος μαύρου χρήματος που προέρχεται από ναρκωτικά, πορνεία και παράνομη διακίνηση βρεφών. Κύριο θύμα της «βιομηχανίας» είναι οι γυναίκες Ρομ που κατοικούν στα τσιγγάνικα γκέτο της πόλης. Το οργανωμένο έγκλημα της πόλης δίνει «δάνεια» με υπέρογκα επιτόκια στις γυναίκες αυτές –που συχνά έχουν ήδη πολλά παιδιά– και στη συνέχεια τις εξαναγκάζει να μείνουν έγκυες ή να πουλήσουν τα κυοφορούμενα έμβρυα, προκειμένου να αποπληρώσουν το «δάνειο» από την πώληση του παιδιού τους. Σε άλλες περιπτώσεις, πείθουν αφελείς ανήλικες κοπέλες (τις οποίες φροντίζουν να καταστήσουν έγκυες) ή μέλλουσες μοναχικές μητέρες ότι μια καλή ευκαιρία για εργασία τις περιμένει στην Ελλάδα.

Τους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης οι γυναίκες ταξιδεύουν στην Ελλάδα, όπου τις «παραλαμβάνουν» οι Ελληνες και Βούλγαροι συνεργοί της μαφίας του Μπουργκάς. Μένουν κλεισμένες και επιτηρούμενες σε διαμερίσματα μέχρι να γεννήσουν. Οι έμποροι τις μεταφέρουν συστηματικά στους γυναικολόγους-συνεργούς τους, για εξετάσεις και ιατρικές συμβουλές ώστε το κύημα να γεννηθεί υγιές. Αλλά οι γενικότερες συνθήκες ζωής τους είναι κακές. Ζουν υπό καθεστώς συνεχούς εκφοβισμού και σε πολλές περιπτώσεις υφίστανται σωματική κακομεταχείριση ή και βιάζονται.Μόλις γεννηθεί το παιδί στην Ελλάδα, γίνονται άμεσα οι απαραίτητες συμβολαιογραφικές πράξεις, το παιδί παραδίδεται στους θετούς γονείς και η μητέρα επιστρέφει στη Βουλγαρία με ένα μέρος της «πληρωμής». Δυο τρεις μήνες αργότερα, η μητέρα επανέρχεται στην Ελλάδα για να εμφανισθεί στο Πρωτοδικείο, προκειμένου να συναινέσει στην υιοθεσία και να παραλάβει το υπόλοιπο της πληρωμής που συνήθως είναι 1.000 έως 3.000 ευρώ.

Μ’ αυτόν το νομιμοφανή τρόπο έχουν υιοθετηθεί εκατοντάδες παιδιά στη Μακεδονία, την Κρήτη, την Αττική –σε πόλεις όπως η Θεσσαλονίκη, τα Ιωάννινα, η Κατερίνη, ο Βόλος, η Αθήνα, το Ηράκλειο. Σε πολλές περιπτώσεις, οι θετοί γονείς δε γνωρίζουν ότι έχουν πέσει θύματα κυκλώματος οργανωμένου εγκλήματος. Μάλιστα συνήθως πληρώνουν το αντίτιμο μεταφοράς της μητέρας από το εξωτερικό και διαμονής της, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία δικαστικά. Η τελική τιμή πώλησης στο άτεκνο ζευγάρι κυμαίνεται από 20.000-25.000 ευρώ. Μόλις πριν από δυο χρόνια, η μέση τιμή ήταν 18.000 ευρώ. Αλλά η μεγάλη ζήτηση «ανέβασε» τις τιμές...

Μέλη του κυκλώματος είναι γυναικολόγοι, μαιευτήρες και ιδιωτικές κλινικές, συμβολαιογράφοι και δικηγόροι που επί της ουσίας δεν τιμωρούνται. Σε μαιευτική κλινική της Λαμίας, σε διάστημα περίπου έξι μηνών (Αύγουστος 2005-Μάρτιος 2006) έγιναν 21 γεννήσεις από αλλοδαπές. Οσον αφορά το «προφίλ» των συνενόχων, είναι χαρακτηριστική η περίπτωση δικηγόρου που συνελήφθη πριν από λίγους μήνες για εμπλοκή σε κύκλωμα και αφέθηκε στη συνέχεια ελεύθερος με εγγύηση 15.000 ευρώ. Ηταν υπάλληλος της Γενικής Γραμματείας Τύπου, ο οποίος τα τελευταία δύο χρόνια είχε αποσπαστεί στο υπουργείο Απασχόλησης. Να σημειωθεί ότι κατά τη δεκαετία του 1990 είχε εργασθεί ως ωρομίσθιος καθηγητής στη σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας...

Αγοραπωλησίες και από την Αλβανία

Πριν αρχίσει να δρα το βουλγαρικό κύκλωμα το 2003, εμπόριο βρεφών –αλλά σε μικρότερη έκταση– γινόταν από Αλβανούς. Τον περασμένο Απρίλιο, τρεις Αλβανοί καταδικάσθηκαν από δικαστήριο των Τιράνων για εμπόριο βρεφών στην Ελλάδα. Είχαν συλληφθεί τον Σεπτέμβριο 2002 στην Κορυτσά από την αλβανική αστυνομία. Αφού έπειθαν οικονομικά εξαθλιωμένες γυναίκες να πουλήσουν τα παιδιά τους στην Ελλάδα αντί 800 ευρώ, τους χορηγούσαν πλαστές ταυτότητες και χαρτιά. Τις μετέφεραν σε μαιευτήρια των Ιωαννίνων και της Θεσσαλονίκης, όπου γεννούσαν τα παιδιά συνήθως με προγραμματισμένη καισαρική. Την επόμενη κιόλας ημέρα, οι γυναίκες έπρεπε να επιστρέψουν στην Αλβανία.

Μάρτυρες στη δίκη αναφέρθηκαν σε μαιευτήρες στα Ιωάννινα, που είχαν εμπλακεί στο κύκλωμα. Οι αλβανικές αρχές ερευνούν τη δράση του δικτύου σε Ελλάδα και Ιταλία, καθώς και την ενδεχόμενη ύπαρξη εμπορίου οργάνων που λαμβάνονται από παιδιά που πέφτουν θύματα τέτοιων κυκλωμάτων. Ερευνες στην Ιταλία αποκάλυψαν δίκτυο εμπορίας βρεφών για παράνομες υιοθεσίες το διάστημα 1998-1999, που αφορούσε οκτώ παιδιά, επτά από την Αλβανία και ένα από τη Λευκορωσία. Τα ζευγάρια που υιοθέτησαν τα παιδιά ήταν από τη Γερμανία και την Αυστρία.

Η περίπτωση της Ρουμανίας
 

Τη δεκαετία του 1990 τα διεθνή ΜΜΕ γνωστοποίησαν τις φρικτές συνθήκες που επικρατούσαν στα ρουμανικά ορφανοτροφεία και πολλά πορτοφόλια άνοιξαν στη Δύση. Τότε εκτιμάται ότι υιοθετήθηκαν 30.000 περίπου παιδιά. Πολλές υιοθεσίες είχαν αίσια κατάληξη. Ομως την κατάσταση εκμεταλλεύθηκαν και κυκλώματα εμπορίας βρεφών που κέρδισαν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια, πουλώντας τα βρέφη έως και 55.000 δολάρια το καθένα…

Ρουμανικός νόμος του 1997 έθετε τις αλλοδαπές υπηρεσίες υιοθεσίας σε πλεονεκτική θέση. Το αποτέλεσμα ήταν να αναπτυχθεί μια ολόκληρη «αγορά» διαφθοράς συνειδήσεων και δωροδοκίας γιατρών, νοσοκόμων, κοινωνικών λειτουργών και δημοσίων υπαλλήλων, ενώ συγχρόνως νέες μητέρες ωθούνταν να εγκαταλείψουν τα παιδιά τους.

Καθώς το κράτος δεν μπορούσε να ανακόψει τη διαφθορά, τον Ιούλιο 2004, ο τότε Ρουμάνος πρόεδρος Ιλιέσκου υπέγραψε νόμο που έθετε φραγμούς στις διεθνείς υιοθεσίες και τις «υπηρεσίες» τους. Η αμερικανική κυβέρνηση κατηγόρησε τότε τη ρουμανική κυβέρνηση για τον νέο νόμο, υποστηρίζοντας ότι το ρουμανικό κράτος δεν μπορούσε να φροντίσει τα δεκάδες χιλιάδες παιδιά που βρίσκονταν εγκαταλειμμένα στα ιδρύματα. Η Ε.Ε. κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι ο νόμος άνοιγε τον δρόμο στους εμπόρους βρεφών. Παρά το κυβερνητικό μορατόριουμ, εκατοντάδες παιδιά συνέχισαν για κάποιο διάστημα να δίνονται για υιοθεσία στο εξωτερικό.

Σήμερα, οι Ρουμάνοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι ο νέος νόμος τελικά εξανάγκασε τις δημόσιες υπηρεσίες να πάρουν μέτρα προστασίας των παιδιών και να προσανατολισθούν στην επανασύνδεση των οικογενειών, να δημιουργήσουν ένα νέο σύστημα υιοθεσίας και εναλλακτικές προτάσεις φροντίδας των ανεπιθύμητων παιδιών στα ιδρύματα της χώρας.

Ποιες γυναίκες δίνουν τα παιδιά τους

Παρ’ όλο που η εμπορία βρεφών είναι διευρυμένη στη Βουλγαρία, ελάχιστες περιπτώσεις έρχονται στο φως της δημοσιότητας. Το οργανωμένο έγκλημα φροντίζει να ελέγχει απόλυτα τα θύματά του, ώστε οι ιστορίες τους να μην ακούγονται ποτέ. Γι’ αυτό το παράρτημα του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης στη Βουλγαρία θεωρεί εξαιρετική επιτυχία το γεγονός ότι κατόρθωσε να εντοπίσει και να θέσει υπό προστασία 11 μητέρες, θύματα εμπορίας βρεφών.

Σύμφωνα με δύο εκθέσεις του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, στη συντριπτική τους πλειονότητα οι μητέρες είναι ηλικίας 18-25 ετών. Πρόκειται για μέλλουσες ανύπανδρες μητέρες (70%), που συνήθως συγκατοικούν με την οικογένειά τους όταν τις προσεγγίζει το κύκλωμα. Σπανιότερα ζουν μόνες τους ή με κάποιον «φίλο». Ενα πολύ μικρότερο ποσοστό είναι παντρεμένες (20%) και ένα 10% είναι χήρες. Μια από τις γυναίκες που περιθάλπεται αυτή τη στιγμή από τον ΔΟΜ ήταν, πριν πουλήσουν το βρέφος της, ήδη μητέρα 10 παιδιών...

Το 77,8% των μητέρων ανήκει σε εθνοτική ομάδα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΟΜ, το 55,6% των γυναικών αυτών είναι Ρομ (Τσιγγάνες) στην καταγωγή, το 22,2% Πομάκες και μόλις το 22,2% είναι βουλγαρικής εθνικότητας. Η ανέχεια, η κοινωνική απομόνωση και η έλλειψη στοιχειωδών πολιτικών δικαιωμάτων εξηγούν τη στενή αλληλοσχέτιση κυκλωμάτων εμπορίας και εθνοτικής καταγωγής των θυμάτων. Τα περισσότερα θύματα είναι ήδη έγκυες, όταν στρατολογούνται. Σε ελάχιστες περιπτώσεις, οι γυναίκες αποφασίζουν να κυοφορήσουν για να πουλήσουν το μωρό τους. Καμία γυναίκα δεν εργάζεται την εποχή της προσέγγισης για πώληση του κυήματος.

Η «στρατολόγηση»

Το επίπεδο εκπαίδευσης είναι εξαιρετικά χαμηλό. Το 33,3% είναι αναλφάβητες, το 33,3% δεν έχει ολοκληρώσει την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και το 33,3% έχει ολοκληρώσει μόλις την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Οπως σημειώνεται, το εκπαιδευτικό επίπεδο είναι ακόμη χαμηλότερο από αυτό των γυναικών που χρησιμοποιούνται για σεξουαλική εκμετάλλευση. Είναι, όμως, παρόμοιο με αυτό των ατόμων που χρησιμοποιούνται ως αντικείμενο εκμετάλλευσης από τα κυκλώματα για δουλεμπόριο εργασίας, επαιτεία και εξαναγκαστική ανήλικη εγκληματικότητα.

Αν και οι περισσότερες γυναίκες θεωρούν ότι είχαν «καλές» ή «φυσιολογικές» οικογενειακές σχέσεις, στις συνεντεύξεις διαπιστώνεται ότι οι μισές έχουν υπάρξει θύματα κακομεταχείρισης ή βίας. Η «στρατολόγηση» γίνεται συνήθως από κάποιον ξένο άνδρα ή κάποιον γνωστό, αν και μια γυναίκα στρατολογήθηκε από φιλικό πρόσωπο. Οι «στρατολόγοι» είναι συνήθως Ρομ από τη Βουλγαρία και τη χώρα προορισμού. Κάποιοι είναι Βούλγαροι τουρκικής καταγωγής.

Το κύκλωμα ενδιαφέρεται για παιδιά και των δύο φύλων. Πάγια τακτική είναι η μητέρα να μεταφέρεται έγκυος στη χώρα προορισμού και πώλησης του βρέφους και εκεί να γεννά.

Ολες περνούν τα σύνορα νόμιμα και ταξιδεύουν τους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης. Συνήθως ταξιδεύουν με αυτοκίνητο ή λεωφορείο, αν και κάποια θύματα ταξιδεύουν αεροπορικώς. Οι δύο κύριες χώρες προορισμού είναι η Γαλλία και η Ελλάδα.

Τη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων εμπορίας (88,9%) σε Ελλάδα και Γαλλία εντόπισαν οι τοπικές διωκτικές αρχές σε συνεργασία με τη βουλγαρική αστυνομία. Σε ένα ελάχιστο ποσοστό (11,1%) οι ίδιες οι μητέρες κατήγγειλαν το γεγονός. Οπως σημειώνεται από τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ), η συνυπαιτιότητα της μητέρας είναι δύσκολο να ανιχνευθεί. Εξίσου ασαφής είναι ο βαθμός στον οποίον απειλούνται ή εξαναγκάζονται από τους εμπόρους. Κάποιες μέλλουσες μητέρες φαίνεται να υποκύπτουν για χρήματα. Για όσες γυναίκες έχουν ήδη παιδιά, η παράνομη υιοθεσία είναι ένας τρόπος να στηρίξουν οικονομικά τα παιδιά που ήδη έχουν. Σε πολλές περιπτώσεις έχει δοθεί στις γυναίκες υπόσχεση για εργασία στο εξωτερικό. Κάποιες φαίνεται να μην έχουν συνείδηση της κατάστασης στην οποία συμμετέχουν και άλλες, ενώ αρχικά συμφώνησαν να συμμετάσχουν στον έγκλημα, στη συνέχεια το μετάνιωσαν. Αυτό που είπαν οι περισσότερες μητέρες, από τις οποίες έχει πάρει συνεντεύξεις ο ΔΟΜ, είναι ότι τα παιδιά τους θα είχαν μια καλύτερη μοίρα υιοθετημένα από εύπορες οικογένειες στο εξωτερικό.

Οπως σημειώνει ο ΔΟΜ, ένα μείζονος σημασίας θέμα είναι αυτό της επανένωσης. Σε όσες περιπτώσεις τα βρέφη εντοπίστηκαν, επεστράφησαν στη μητέρα. Εγιναν προσπάθειες για να κινητοποιηθεί μηχανισμός υποστήριξης από τις τοπικές αρχές και τις υπηρεσίες προστασίας παιδιών ώστε να υποστηριχθεί η επανένωση. Ο κίνδυνος επιστροφής των βρεφών στο κύκλωμα εμπορίας είτε για υιοθεσία, είτε σε μεγαλύτερη ηλικία για άλλους σκοπούς παραμένει σοβαρότατο άλυτο πρόβλημα.

Εάν δεν επιλυθεί το πρόβλημα των κοινωνικών συνθηκών που συμβάλλουν στην εμπορία, η «επαναδιακίνηση» αποτελεί σοβαρή απειλή.

Από εγκληματολογική πλευρά, ο καθορισμός της συνυπαιτιότητας της μητέρας είναι απαραίτητος, αλλά και προβληματικός. Διότι η υπερβολική επικέντρωση στην ποινική δίωξη της μητέρας δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στις προσπάθειες επανένωσης. Οπως τονίζεται από τον ΔΟΜ, από τη μια πλευρά αγνοείται η σοβαρή κοινωνική θυματοποίηση των μητέρων. Από την άλλη, δεν μπορεί να αγνοηθεί η ποινική συνενοχή των θετών γονέων που επηρεάζει άμεσα τη φροντίδα και την ασφάλεια των υιοθετούμενων παιδιών.

Η παγίδα της φτώχειας

Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος αποδέκτης και η Κίνα ο μεγαλύτερος προμηθευτής παγκοσμίως παιδιών για υιοθεσία. Εως τις 16 Οκτωβρίου 2005 στην Κίνα λειτουργούσε δικτυακός τόπος με το όνομα Eachnet που φέρεται ότι δημοπρατούσε αγόρια προς 3.450 ευρώ και κορίτσια προς 1.603 ευρώ...

Ρουμανία, Γουατεμάλα, Ρωσία, Ουγγαρία, Νότια Κορέα και πρόσφατα η Βουλγαρία έχουν υπάρξει άλλοι μεγάλοι «προμηθευτές» βρεφών την τελευταία 15ετία. Ο πόλεμος (π.χ. παιδιά από Καμπότζη τη δεκαετία 1970), η φτώχεια και η διαφθορά αποτελούν τη «σπορά» για την «ανθοφορία» του κερδοφόρου εμπορίου πώλησης βρεφών. Ακόμη και στην ανεπτυγμένη Αυστραλία, πριν από τη θεσμοθέτηση ενός ευνοϊκού για τις μόνες μητέρες νόμου το 1973, πολλές μόνες μητέρες έδιναν τα παιδιά τους προς υιοθεσία. Μετά τη θεσμοθέτηση του νόμου, τα παιδιά που εγκαταλείπονταν μειώθηκαν από 9.798 το 1972 σε 3.337 το 1980.

ΠΗΓΗ:
www.kathimerini.gr

1966 ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΨΑΧΝΕΙ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ

    Έζησε μια ζωή σαν παραμύθι η Έλενα, γεννημένη τον Μάρτιο του 1966, όπως αναγράφει η ληξιαρχική της πράξη, στο μαιευτήριο Αθηνών.Τα παιδικά της χρόνια και αυτά της εφηβείας ήταν χρόνια χρυσά και ανέμελα. Είχε ότι επιθυμούσε η ψυχή της!  Και μια οικογένεια που της πρόσφερε  τα πάντα. Σε όλα τα επίσημα έγγραφα αναφερόταν σαν πραγματικό τους παιδί.
Είναι όμως αυτή η αλήθεια; Με το θάνατο της ''θετής'' της μητέρας, ένα πολύ σοβαρό αποδεικτικό στοιχείο από το προσωπικό ημερολόγιο της  ''θετής'' μητέρας φανερώνει πως η ΄γέννησή' της είχε γίνει στο νοσοκομείο Έλενα και το μωράκι απλά μεταφέρθηκε στο μαιευτήριο Αθηνών. Ένα μήνυμα πολύ σημαντικό που έρχεται με την υπογραφή της πεθαμένης ''θετής'' μητέρας να αναστατώσει τη ζωή της και τα όσα μέχρι τώρα ήξερε σχετικά με αυτούς που  πίστευε για γονείς της.

     Η Έλενα έζησε πράγματι μια ζωή σαν παραμύθι μόνο που όσα συνόδευαν αυτή τη ζωή αποδείκτηκαν μη αληθινά. Ένα μεγάλο ψέμμα με χρυσό περιτύλιγμα! Η αγάπη, η αφοσίωση, η τρυφερότητα, η εμπιστοσύνη που έτρεφε η Έλενα όλα αυτά τα χρόνια στα πρόσωπα αυτών που πίστευε όλη της την ζωή  για γονείς της, τελείωσαν με τον πιο σκληρό και απάνθρωπο τρόπο. Την αποκλήρωση. Μετά από την γέννηση του ''αδελφού'' της, όπως φαίνεται του μόνου πραγματικού παιδιού του πατέρα της, η Έλενα παραμερίστηκε, απαξιώθηκε και στο τέλος αποκληρώθηκε. 
Άδικη μοίρα για ένα ''υιοθετημένο'' παιδί που μέχρι τότε πίστευε πως οι γονείς που το μεγάλωναν ήταν και οι πραγματικοί του γονείς.

     Απόδειξη ότι τα χρήματα δεν φέρνουν ποτέ την ευτυχία ούτε και στα πλούτη υπάρχει πάντα καλοσύνη, δικαιοσύνη και αγάπη είναι η ιστορία αυτού του κοριτσιού. Για την Έλενα το πρότυπο της ζωής της ήταν ο πατέρας της. Και όμως αυτός την αποκλήρωσε. Οι αιτίες ασήμαντες όπως η ίδια λέει. Κατά την Έλενα δεν ήταν ο κατάλληλος ''διάδοχος'' για να αναλάβει την μεγάλη οικονομική του αυτοκρατορία. 
Η Έλενα ήθελε από μικρή να κάνει οικογένεια, θαρρείς από ένστικτο. Δεν ήθελε λοιπόν να σπουδάσει, απλά ήθελε να κάνει οικογένεια και παιδιά. Ένα κορίτσι γεμάτο αγάπη που ήθελε να την δώσει στην πραγματικά δικιά της οικογένεια. Δεν φάνηκε λοιπόν αντάξια των απαιτήσεων της ισχυρής ''θετής'' οικογένειας που πάντα την πίκραινε και την απαξίωνε για αυτές της τις επιλογές. Η καλύτερα για όλες της τις επιλογές που δεν συνέφεραν σ' εκείνους. Χρήματα υπήρχαν άφθονα αλλά όλες οι ''παροχές'' ήταν τελικά γλυκόπικρες αφού η Έλενα δεν ήθελε να σπουδάσει. Δεν ήθελε να ακολουθήσει τα όσα τις επέβαλλαν. Είχε τα δικά της όνειρα και σχέδια για την ζωή της και τα οικονομικά δεν ήταν ο αυτοσκοπός γι αυτήν.

Από την άλλη μεριά ο ''αδελφός'' της είχε από νωρίς καταλάβει την ψυχολογία των γονέων και τα θέλω τους και εναρμόνισε την συμπεριφορά του σύμφωνα με αυτά. Ο ''αδελφός'' λοιπόν πήρε τη θέση της Έλενας στη διαδοχή με την επιμέλεια και την προσήλωσή του στις σπουδές και κέρδισε την εύνοια τους. Έτσι η Έλενα εκτοπίστηκε από την οικογένεια και αφού δεν υπήρχε υιοθεσία για να λυθεί απλά αποκληρώθηκε.

    Η Έλενα αναζητά την πραγματική της οικογένεια όχι για να εκδικηθεί την αδικαιολόγητη και άδικη μεταχείρισή της από τους θετούς γονείς αλλά γιατί της λείπει αγάπη. Το μεγάλο κενό που της άφησε η απουσία του πατέρα και της μητέρας, που τους θεωρούσε πρότυπα, θέλει να το γεμίσει με τρυφερότητα, αγάπη και ενδιαφέρον για την οικογένεια που την έφερε στην ζωή. Θέλει να στείλει ένα μήνυμα πως τα πολλά χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία, ούτε ένα χρυσό κλουβί είναι το παν για να ζήσει ένα υιοθετημένο παιδί τη ζωή του. Είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή της να βρεθεί η οικογένειά της που όπως πιστεύει θα την βοηθήσει να θεραπευτούν τα ανεξίτηλα τραύματα της ψυχής της. Να ελευθερωθεί επι τέλους  και να προχωρήσει μπροστά!

    Ο σύζυγός της την στηρίζει απόλυτα στις αποφάσεις της και έχει αναλάβει όλο το βάρος των ερευνών προς πάσα κατεύθυνση. Πολύτιμο είναι το βοήθημα του προσωπικού ημερολογίου της ''θετής μητέρας'' καθώς επίσης και μαρτυρίες πολλών συγγενών και φίλων που βοηθούν το ζευγάρι στις αναζητήσεις τους. Από ότι φαίνεται κανείς από το περιβάλλον τους δεν επιβράβευσε την άδικη αποκλήρωση της Έλενας από τους ''θετούς γονείς'' ίσως γιατί γνώριζε πόσο πολύ τους αγαπούσε η Έλενα. 

    Πολλές πλούσιες οικογένειες απλουστεύοντας για ευνόητους λόγους την γραφειοκρατία των διαδικασιών της υιοθεσίας αγόραζαν χωρίς να το σκεφτούν βρέφη. Στην συνέχεια τα ''περνούσαν''  ως δικά τους εξασφαλίζοντας από επίορκους γιατρούς νομιμοποιητικά έγγραφα ψευδογεννήσεων. Με την μέθοδο των εικονικών γεννήσεων ''εξαφάνιζαν'' τις ταυτότητες αυτών των βρεφών. Όταν με τα χρόνια αντιλαμβάνονταν ότι τα παιδιά αυτά ''δεν τους έκαναν'', επειδή δεν μπορούν να τα γυρίσουν πίσω τα απομακρύνουν ή τα αποκληρώνουν. Δεν υπάρχει καμμία διασφάλιση για το ''υιοθετημένο'' όταν πρόκειται για εικονικές γεννήσεις. Αντίθετα όταν υπάρχει κανονική υιοθεσία αυτή δύναται να λυθεί μόνο κάτω από πολύ αυτηρές προϋποθέσεις και όρους. Στην περίπτωση της Έλενας αυτό δεν μπορούσε να ισχύει.

    Όσοι λοιπόν γνωρίζουν για κοριτσάκι που χάθηκε από το Έλενα Μαιευτήριο Αθηνών κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο του 1966 ας επικοινωνήσουν με την ιστοσελίδα. Η Έλενα περιμένει με αγωνία και λαχτάρα να γνωρίσει επιτέλους την οικογένειά της και την αληθινή ανιδιοτελή αγάπη.

Η Έλενα ξεκίνησε ήδη την συγγραφή του βιβλίου της ζωής της, έχει τόσα πολλά να πεί, τόσα πολλά να περιγράψει και να αφηγηθεί για την ζωή της που ενω ξεκίνησε σαν παραμύθι κατέληξε  σαν αρχαία Ελληνική τραγωδία. Αλλά ως γνωστό κάθε τραγωδία έχει την δική της ''κάθαρση'' και λύση! Και αυτή η  πολυπόθητη ''κάθαρση'' δεν θα είναι παρά η εύρεση της οικογένειας της Έλενας. Τότε πολλά πράγματα θα'' μπουν'' στην σωστή τους θέση.  Τόσα πολλά και σημαντικά που η '' άλλη πλευρά'' τρέμει στην αποκάλυψη τους! Τι άραγε μπορεί να κρύβει η αθέατη, σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού που τόσο πολύ φοβάται η οικονομικά πανίσχυρη ΄΄θετή'' οικογένεια της Έλενας;;; Ποιό ένοχο μυστικό που η αποκάλυψη του θα έκανε πολλούς να χάσουν τον ύπνο τους;;; Οι έρευνες που κάνει πεισματικά ο σύζυγός της με βάση το προσωπικό, χειρόγραφο ημερολόγιο της θετής μητέρας, φαίνεται πως οδηγούν σε μια αλήθεια που σοκάρει.
Γιατί για όλα υπάρχει ημερομηνία λήξης ακόμα και για τα πιο καλοσχεδιασμενα και καλομελετημένα ψέμματα. Ειδικά γι αυτά.

    Καλή επιτυχία Έλενά μας στο έργο της αναζήτησης σου!

ΚΑΙ ΤΟ 1990 ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΡΩΣΙΚΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ 1958

Θεοδοσία η αδελφή

                                            
 H λαχτάρα να βρει την αδελφή που ποτέ δεν χάρηκε κινεί τα νήματα στην μεγαλύτερη αναζήτηση της ζωής της. Η Θεοδοσία θέλει να δώσει την χαρά που στέρησε στους γονείς της ο ανεπάντεχος ''χαμός'' του αδελφού της και να τους χαρίσει ένα δώρο ανάλογο μ' αυτό που της είχαν χαρίσει κάποτε και αυτοί.
Ένα δώρο ζωής!  Να βρει το χαμένο παιδί τους που ποτέ δεν πίστεψαν πως πέθανε σε κάποιο από τα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης. Η Θεοδοσία άν και ζει στην Αθήνα όλη της η προσοχή και το ενδιαφέρον είναι στραμμένο στην πόλη που και η ιδια έχει γεννήθει. Ελπίζει και εύχεται πως ήλθε και γι αυτούς το πλήρωμα του χρόνου να βρουν την αγαπημένη αγνοούμενη κόρη και αδελφή.
Η καρδιά της σκιρτά όταν κάποια εκπομπή φέρνει στο φως ανθρώπους που τους χώρισε η ζωή και η απληστία για χρήμα των ανθρώπων. Χαίρεται γι αυτούς και προσπαθεί μέσα από τις προσωπικές της έρευνες να ανακαλύψει και αυτή το κομμάτι που τόσο πολύ λείπει από την ζωή της. Την χαμένη της αδελφή. Δέκα επτά ολόκληρα χρόνια την ψάχνει. Μια ζωή ολόκληρη! Όμως η ελπίδα και το κουράγιο δεν την εγκαταλείπουν. Και συνεχίζει τις προσπάθειες της με όποιο τρόπο μπορεί.

''Είναι κάτι που νομίζω πως μου χρωστάει η ζωή. Και σε μένα και σε εκείνη. Και φυσικά πιστεύω ακράδαντα ότι ζει………''

Λέει η Θεολογία και μεις φυσικά δεν μπορούμε ν αμφισβητήσουμε ούτε την διαίσθηση της ούτε τα λόγια της! Την συνοδεύουμε στο ταξίδι της, πίσω στον χρόνο, καθώς μας αφηγείται και την δική τους ιστορία.